Steve Lukather; ‘Canlı Performans Gerçek Olmalı’

Steve Lukather, konserlerde teknolojiye karşı duruşunu açıkladı: ‘Müzik odaklı bir gösteri olmalı’.

Son zamanlarda, daha fazla müziksen canlı çalarken önceden kaydedilmiş parçalar kullanmaya başladı. Bazı konser izleyicilerinin bu hileli hamleyle ciddi sorunları var… diğerleri ise bunu kabul ediyor ve konseri izlerken sadece “iyi vakit geçirme” kısmına odaklanıyor.

Rick Beato ile yaptığı bir röportajda, Steve Lukather, artık yaygın hale gelen vokalleri veya müziksel bölümleri canlı olarak taklit etme pratiği hakkında düşüncelerini paylaştı. Ve şaşırtıcı bir şekilde, bir veteran müzisyenden beklenmeyecek şekilde net bir görüş belirtti.

“Gitmeye gittiğim bazı konserlerde, bunun ne olduğunu biliyorum,” dedi Lukather (Ultimate Guitar tarafından transkripte edilmiştir). “Ama bunun hakkında düşünmüyorum çünkü o kadar inanılmaz bir şey ki… Görsellerle ve tüm bu şeylerle zamanlamayı anlıyorum.”

“Her arenada sendika çalışanları alırken veya kamyon şoförlerini kullanırken, bunlar mutlaka zamanlama konusunda müzisyenler değiller. Ve böyle yüksek teknolojiye sahip bir gösteri olduğunda, bunun maliyeti de yüksek olur. Ama ben eski bir puristim. Yani kimse benim kot pantolonumda, biliyor musun? Yani, bir şey çalman gerek.”

Toto ve uzun yıllar boyunca oturum gitaristi olan Lukather, rock performanslarının bir yönünün biraz öngörülebilir hale geldiğini ve komik ama doğru örnekler verdiğini de belirtti.

“Herkes tipik rock prodüksiyonunu görmüştür, bomba patlar, sonra sahilde yavaş çekim atlar falan… Ve sonra, birdenbire dev bir yüz, sanki sahnede biri, yüzü ‘Oz Büyücüsü’ gibi, ve grup o kadar küçük görünüyor.”

“Ben ’70’ler bakış açısından geliyorum. Harika ses ve ışıklarımız vardı, çıkıp çalıyorduk. Sonra, eğer büyük bir yerse, insanlar görebilsin diye bazı ekranlar koyabiliyorduk.”

Son olarak, Lukather, canlı performanslarında “kaseden çalma yolunu” seçen gelecekteki performansçılar için bir tavsiye de sundu.

“İnsanlar müziğe eğilim gösteriyor. Ama eğer bu bir gösteri ise, ‘Ne izliyorum ben?!’ diyecekler. Ama artık her şey aynı gösteriye dönüştü. Aynı numaralar kullanıldı. Yeni numaralar gerek, ya da yeni bir prodüksiyon, yeni bir konsept gerek. Ya da eski usul: çıkıp çalın – eğer yapabiliyorsanız.”