Marty Friedman, Megadeth ve Grunge Dönemini Değerlendirdi

Marty Friedman, Megadeth’in grunge döneminde şanslı olduklarını ve bir grunge albümü yapmamalarının doğru karar olduğunu açıkladı.

“Hâlâ hayatta kalmayı başardık ve bize destek veren harika bir hayran kitlemiz vardı, buna şanslıydık.”

Gitarist Marty Friedman, grunge müziğinin yükselişi sırasında Megadeth’in ve kendisinin çalışmalarının tehlikeye girmediğini, birçok metal grubunun o dönemde başarısız olurken onların başarılı kalmayı başardığını belirtti.

Bugün, Kurt Cobain ve Mötley Crüe müziklerini dinlemek gayet normal. Hatta onları aynı Spotify çalma listesine eklemeniz bile kimseyi şaşırtmaz. Ancak 1990’ların başlarında bu iki dünya tamamen zıt kutuplardaydı. Bir şekilde ya bir tarafın ya da diğerinin mensubu oluyordunuz. Nirvana, Pearl Jam ve Soundgarden gibi grupların ticari başarılarıyla birlikte, müziklerine ve sözlerine daha karanlık ve ciddi bir hava katmaları, pek çok metal grubunu olumsuz etkiledi.

Ancak Megadeth bu durumdan etkilenmedi, Marty Friedman, Ultimate Guitar’a verdiği röportajda bunu şöyle açıkladı:

“O dönemde, grunge ya da alternatif olarak adlandırılan müzik akımı çok popülerdi. Müzik dünyasında bu tür değişiklikler olur ve biz şanslıydık, hâlâ hayatta kalmayı başardık ve bize destek veren harika bir hayran kitlemiz vardı.”

“Grunge’ın diğer sanatçılar üzerinde bu kadar kötü bir etkisi olurken, Megadeth için çok daha az zarar verici oldu. Elbette, benim yokluğumda bile Megadeth harika işler başardı. O kadar büyük bir şeyin öldürülmesi zor. Şanslıyız.”

Friedman, Megadeth’in en büyük hitlerinden biri olan “Symphony of Destruction” şarkısının grunge’ın zirveye ulaştığı dönemde çıkmış olduğunun altını çizdi:

“Evet. Ama bizim için kaybolmadı. Ama bir grunge albümü yapmış olsaydık, bu gerçekten saçma olurdu. Yani tek yapabileceğimiz şey, her zaman en iyi bildiğimiz şeyi yapmaktı. Eğer kimse beğenmediyse, yapabileceğiniz bir şey yoktur.”

“Başka insanların müziğinizi nasıl değerlendirdiğini kontrol edemezsiniz. Şu anki müziğime de aynı şey geçerli. Kendimi yansıttığım müziği çalabilme şansım olduğu için çok şanslı ve blessed hissediyorum. İnsanlar beğenirse, harika. Beğenmezlerse, yine de tatmin oluyorum.”

“Tadımı başkalarına dayatamam. Müziğim çok… Nasıl desem? Ekletik kelimesi belki en iyi kelime değil. Ama biraz melankolik, biraz da gözyaşı döktürücü. İçinde çok fazla patos var. Bunu İngilizce nasıl ifade edeceğimi bilmiyorum, ama bazı insanlar bunu sadece gözyaşı döktüren müzik olarak düşünebilir ve onlara hitap etmiyor olabilir. Bunu tamamen anlıyorum.”

“Ve buna karşı hiçbir kötü hissetmiyorum ama çok şanslı hissediyorum çünkü herhangi bir şey yayınladığımda asla taviz vermiyorum. O, benim istediğim gibi oluyor. Aynı şey önceki gruplarım için de geçerli. Hiçbirimiz trend peşinden koşmadık.”