Marty Friedman, Uli Jon Roth’un Çalışındaki İki Yönü Açıklıyor

Marty Friedman, Uli Jon Roth’un hem romantik hem de Hendrix’i taklit eden çalışlarını nasıl incelediğini açıklıyor.

“Ama onun çalımının iki farklı yönünü gördüm. Ve doğrudan bu tarafa yöneldim.”

Marty Friedman, Uli Jon Roth’a duyduğu hayranlığı dile getirerek, Almanya doğumlu gitar efsanesinin çalımında iki farklı yön olduğunu belirtti: bir “romantik” yönü ve bir de açıkça Jimi Hendrix okuluna ait olan rock ‘n’ roll tarzı.

Jimi Hendrix’in doğrudan tanık olduğu her genç rockçının, “Purple Haze” ikonundan en az bir derece etkilenmesi kaçınılmazdı. Hatta Eric Clapton gibi köklü isimler bile, jenerasyonlarının bir defa daha yetişmeyecek türden bir yeteneğini izlediklerini kabul etmek zorunda kaldılar. Bu bağlamda, Uli Jon Roth’un sanatsal yönünün Hendrix etkisini açıkça sergilemesi doğal bir durumdu. Marty Friedman, American Musical Supply ile yaptığı son röportajda bu konuda açıklamalarda bulundu.

Friedman, Kendi Tarzını Geliştirmenin Önemini Vurguluyor
Friedman, genç gitaristlere benzersiz bir tarz geliştirmelerinin önemini anlattı. Etkilerinin peşinden gitmenin sorun olmadığını, fakat bunu kendine sadık bir şekilde yapmanın önemli olduğunu belirtti. Friedman şöyle açıkladı (Blabbermouth aracılığıyla):

“Umarım söylediklerim önemli bir tavsiye niteliğindedir. Tabii ki, etkilerini kopyalamak harika bir şeydir çünkü onları seviyorsun, bu da kimliğinin bir parçası. O yüzden etkilerinden sevdiğin yönleri seçip öğrenmelisin ve gerisini atmalısın.”

Uli Jon Roth’un Çalımındaki İki Yön
Friedman, Uli Jon Roth’un çalımındaki iki farklı yönü kendisi için bir örnek olarak verdi ve şunları söyledi:

“Çocukken büyük bir Uli Jon Roth hayranıydım. Ama onun çalımında iki yön vardı. Birincisi, romantik bir tarzda klasik bir çalımdı; birçok zarif, romantik, karmaşık ve güzel melodiler, egzotik sesler vardı. Buna bayılıyorum. Diğer taraftan, o büyük bir Hendrix hayranıydı ve açıkça Hendrix’e ait taklitler yapıyordu, çünkü Hendrix’i çok seviyordu ve bu onun bir parçasıydı.”

“Ama ben onun çalımındaki bu iki farklı yönü gördüm. Ve doğrudan bu tarafa yöneldim. Sevdiğim tüm sololarını öğrendim. O whammy bar’ı kullanırken, ‘Yıldızlar ve Şeritler’ gibi şeyler yaptığı zaman, evet, o da bir şeydir, tamam. O kısmı sevmedim.”

Kendi Etkilerini Seçmek ve Tarz Oluşturmak
Friedman, kendi etkilerini seçmenin ve bir tarz oluşturmanın önemini vurguladı:

“Yani ne demek istediğim şu: Kendi etkilerimi seçerken, yapabileceğim bir şeyler bulduğum kısmı seçtim. Ve bu, kimlik oluşturmanın bir yolu. Daha önemli bir şey ise, çaldığın her bir notada bir karar vermendir. O notayı nasıl çalacaksın? Uzun mu tutacaksın? Biraz titretip mi, çok mu titretip, büküp mi, kaydırarak mı, kısa mı uzun mu çalacaksın? Bunlar sadece bir notadan bahsediyoruz, o kadar çok karar var ki.”

“Ama bu kararları verdiğinde ve ‘Tamam, bu karar beni tanımlayacak. Benim ismim John Smith ve bu nota diğerlerinden uzun tuttuğum kişi olacak’ diyorsan, işte o karar seni tanımlar. Her bir kararını bilinçli olarak vermen gerekir, fakat bunu çok yapınca, bu kararlar bilinçaltına iner ve otomatik olarak bu kararları vermeye başlarsın, ve işte o zaman kim olduğunu bilirsin. Çaldığın tüm notalar ve notaların arasındaki her şey bir anlam taşır. Ve bazen biraz tiz, biraz pes yapmak doğru noktadan daha iyi olabilir. Genelde doğru olan en lezzetli olandır.”