Andy Fairweather Low, Jimi Hendrix ile unutulmaz jam’leri anlatıyor
Andy Fairweather Low, Jimi Hendrix ile unutulmaz jam’leri anlatıyor: 1969 yılında New York’ta gerçekleştirdiği jam seansları ve unutulmaz anıları paylaşıyor.
Seans gitaristi, iş dünyasında en büyük isimlerle çaldı – hatta Harrison için sekizinci tercihi olmasına rağmen
Andy Fairweather Low’un hayatı gerçekten de şanslı bir hayat olarak tanımlanabilir. Gitarist ve şarkıcı, Who’dan Roger Waters’a, Eric Clapton’dan George Harrison’a ve Joe Satriani’ye kadar birçok ünlü sanatçıyla kayıt yapmış veya performans sergilemiştir.
Ancak, şüphesiz onun uzun CV’sinde yer alan en büyük isim Jimi Hendrix’tir. Fairweather Low, Hendrix ile iki kez jam yapma onuruna erişmiş ve bu süreçte gitar ve bas görevlerini değiş tokuş etmişlerdir.
Her ne kadar çok yönlü gitarist ikinci jam’ini kötü çaldığını söylese de – nedeni ise saatin 3 olması – Hendrix için yeterince iyi olmuştur. Hendrix daha sonra bu şarkıyı, bir hitinin yeniden kaydedilmesi için onu tekrar arayacaktır.
Bu iki jam, 1960’ların Londra’sında, Fairweather Low’un pop grubunda, Amen Corner’da çaldığı dönemde gerçekleşmiştir. Amerikalılar için pek anlam ifade etmese de, Amen Corner – gitarist Neil Jones, basçı Clive Taylor ve davulcu Dennis Byron’dan oluşan kadrosuyla – 1960’ların sonlarında Birleşik Krallık’ta “Bend Me, Shape Me” gibi hitler yakalamış, bu parça ise Amerikalı grup The American Breed’in bir hitidir.
Amen Corner’ın konserleri, Fairweather Low’un sonraki kariyerine adım atmasına olanak tanıyacak olsa da, bu olgudan önce Hendrix ile tanışma fırsatını yakalamıştır.
Fairweather Low, Guitarist dergisine verdiği röportajda, “Top of the Pops’a çıkmıştı, bu yüzden haber yayılmıştı,” diyor. “Amen Corner, Speakeasy’de bir rezidans yapıyordu ve bir akşam Jimi oraya geldi ve çalmak istedi. Bu yüzden Clive’ın basını ödünç aldı, ters çevirdi ve Otis Redding’in ‘I Can’t Turn You Loose‘ şarkısını çaldık.”
“Ertesi akşam gitar çalmak istedi, bu sefer Neil’in gitarını aldı, ters çevirdi, ben de bası aldım,” diye ekliyor Fairweather Low, ikinci jam hakkında. “Yani, Dennis, ben ve Hendrix vardı.”
Bu anı, doğal olarak, Galli gitarist’in hafızasında uzun süre yaşayacaktır – ama çaldığı için değil.
“Demem gerekirse,” diyerek onurunu savunuyor, “Saat üçtü ve çok iyi değildim! Bir yerden öğrenmek gerekiyor, değil mi?”
Yine de Hendrix, gitaristin çaldığına yeterince ikna olmuş olacak ki, 1966 yılında yayınlanan “Stone Free” adlı hitini, ABD’li dinleyiciler için yeniden kaydederken, Fairweather Low’u arayarak onunla vokal yapmasını istemiştir.
Fairweather Low, “1969’dayım, New York’tayım ve telefon alıyorum. ‘Jimi stüdyoda. Aşağı gel, vokal yapar mısın?‘” diye hatırlıyor. “‘Stone Free’yi yeniden kaydediyor,” demişti. “Roger Chapman da orada, birlikte yaptık.”
(Chapman, progresif rock grubu Family’nin İngiliz vokalistiydi.)
Parça, ilk olarak “Hey Joe”nun B yüzü olarak yayınlanmıştı, ancak Hendrix, şarkıyı yeniden düzenlemek istemişti, Fairweather Low ve Chapman ise arka vokal yapmışlardır.
Ne yazık ki, Reprise Records bunu onaylamadı ve orijinal versiyonu çıkardı. Fairweather Low, onların kararına katılmaktadır.
“İyi bir versiyon değil,” diye iç geçiriyor. “‘Stone Free’yi bir tek versiyonla tanıyabilirsiniz.”
Neyse ki Hendrix hayranları, bu şarkıyı yıllar sonra, uzatılmış canlı versiyonlarıyla birlikte dinleme fırsatı buldular, bu versiyonlar çoğunlukla 10 dakikayı geçen uzunluklarda oluyordu.
Fairweather Low, sadece Hendrix için değil, rock efsanelerine de arka vokaller sağladı. 1978’de Who’nun Who Are You albümünde şarkı söyledi ve Joe Satriani’nin altıncı ve isimsiz albümünde ritim gitar çaldı.
Ayrıca 22 yıl boyunca Roger Waters’ın grubunun bir üyesiydi ve 1991’de Beatles folkloruna katıldı, çünkü George Harrison’ın Japonya turnesinde grupta yer aldı. Bu şansı büyük bir onur olarak görürdü, ta ki kendisinin bu pozisyon için yedinci tercih olduğunu öğrenene kadar.
“Japonya’da bir yemek yiyoruz ve George ayağa kalkıp, ‘Andy ilk tercih değildi. Yedi gitarist vardı ve ben yedinci tercihtim.’ diyor,” diye aktarıyor Fairweather Low. “Gary Moore biriydi, Alvin Lee bir başkasıydı, en sonunda bana geldi.”
Harrison ile gitarist, ilk olarak bir Ry Cooder konserinin arkasında karşılaşmışlardı. Bu, Harrison’ın onun kayda değer bir slide gitar çaldığını düşünmesine yol açtı. Ancak, gerçekten de iyi değildi.
“Çaldığımız ilk şarkı ‘Give Me Love (Give Me Peace On Earth)’ oldu,” diyor Fairweather Low. “Şarkıyı tamamen biliyordum ama ‘George, ben ritim çalıyorum, sen slide çal. Bu mantıklı değil.’ dedim. Solo kısmını öğrendim, ama inan bana, o kadar çok gece uykusuz kaldım ki!”
İlgili bir haber olarak, Hendrix’in 1970 yılında Almanya’daki Open Air Love & Peace Festivali’ndeki dramatik son performansının nadir görüntüleri çevrimiçi olarak yayımlandı. Gitarist, düşmanca bir izleyiciye karşılık verirken şöyle demişti: “Eğer yuhalıyorsanız, umurumda değil, yeter ki doğru tonla yuhalayın, siz annesizler…”
Ve Billy Gibbons, Hendrix ile nasıl arkadaş olduğunu ve 1968’de onunla turneye çıkarak ZZ Top’un temellerini nasıl attıklarını anlattı.
Kaynak : guitarplayer
