Portnoy: Falling into Infinity Satış Odaklıydı

Mike Portnoy, Falling into Infinity albümünü “satış kaygısıyla yapılmış” olarak nitelendirdi ve bu dönemde gruptan ayrılmak istediğini açıkladı.

Dream Theater’ın efsanevi davulcusu Mike Portnoy, grubun hiçbir zaman ticari bir grup olarak tasarlanmadığını belirterek, plak şirketinin daha ana akıma hitap eden bir sound için yaptığı baskıların 1997 tarihli “Falling into Infinity” albümünü bir ‘satış kaygısıyla yapılmış’ çalışma haline getirdiğini ifade etti.

1992’de yayınlanan ve “Pull Me Under” gibi büyük bir hit parça barındıran “Images and Words” albümüyle kariyerinde büyük bir sıçrama yaşayan Dream Theater, bu çıkışını ticari anlamda sürdüremedi. 1994 tarihli “Awake” ve sonraki albümler, satış anlamında benzer başarıya ulaşamasa da, grubun sadık hayran kitlesi giderek büyüdü.

Mike Portnoy, CBC’nin Q with Tom Power programında yaptığı açıklamalarda şunları söyledi:

“’90’lar zor yıllardı, biz o albüm ve o şarkıyla bir şans yakaladık. Ama o başarıyı tekrar etmek pek mümkün değildi. Biz zaten radyoluk bir grup değildik. MTV için uygun bir grup değildik. Bu bir tesadüftü. Ve sonraki albümleri yaparken şirket hâlâ hit şarkı istiyordu. Ama bu grup öyle bir grup değildi.”

Portnoy, plak şirketinin özellikle “Images and Words” sonrası gelen albümlerde daha büyük ticari başarılar istemesiyle, grubun yaratıcı özgürlüğünün sınırlandığını belirtti. Bu durum, “Falling into Infinity” albümünde kendini iyiden iyiye hissettirdi:

“’Images and Words’den sonra satışlar 700 binlerden 200 binlere düştü. Hâlâ büyük bir dinleyici kitlemiz vardı ama bunun için savaşmamız gerekiyordu. ’90’ların sonlarına geldiğimizde plak şirketi bizim için dış yapımcılar getiriyordu, daha çok hit yazmamız isteniyordu. Bu bizim kimliğimiz değildi.”

“Rush’ın ‘Caress of Steel’ ve ‘2112’ döneminde yaşadıkları gibi bir noktadaydık. Dış yapımcılarla ve dış şarkı yazarlarıyla bir albüm yaptık, ama hayranlar bunu hissetti. Albüm sönük kaldı. Satış odaklı, özümüzden uzak bir işti. O dönem çok hayal kırıklığı yaşadım, gruptan ayrılmak istedim.”

Portnoy’a göre bu sürecin ardından grup, kendi yolunu çizmek adına ciddi kararlar aldı ve baskılardan kurtulmayı başardı:

“Yönetime ve plak şirketine dedik ki: ‘Bu grubu yaşatmak istiyorsanız, yolumuzdan çekilin.’ Ve biz de 1999’da ‘Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory’ albümünü yaptık. İşte o albüm, bizi yeniden kurtaran çalışma oldu.”

Kaynak : ultimate-guitar