Ne Yazık ki John Bas Bölümünü Yanlış Çaldı

Bu, Hayatının Kabusuydu. Yes’ten Rick Wakeman, John Entwistle’ın ‘My Generation’ Solo Sorunu Hakkında Konuştu.

Rick Wakeman, bir solo parça, formu katı bir hale geldiğinde “solo” olmaktan çıkar diye belirtiyor. Wakeman, The Who’nun basçısı John Entwistle’ın My Generation şarkısındaki solosunun katılaşmasını “hayatının kabusu” olarak tanımladığını hatırlatıyor.

Gitar topluluğunda solo konusundaki tartışmalar sürerken, İngiliz progresif rock ikonu, besteci ve prodüktör Rick Wakeman, bu konuyu daha da ilgi çekici hale getirdi. Yes’in klavyecisi Wakeman, yakın zamanda Rick Beato ile yaptığı röportajda, bir solo parçanın doğaçlama, yani anlık olarak yapılması gerektiğini düşündüğünü belirtti. Wakeman, kaydedilen bir solonun formunun katılaşması durumunda artık “solo” olmaktan çıktığını ifade etti.

Wakeman, bu durumu “John Entwistle’ın My Generation Sendromu” olarak adlandırdı ve The Who basçısının, ünlü şarkıyı çalarken doğaçlama yapmaya çalıştığında solo kısmını “yanlış” çaldığı için eleştirildiğini dile getirdi. Wakeman, şu sözleri ekledi (MusicRadar aracılığıyla):

“’My Generation’ şarkısındaki bas solosu, tüm zamanların en ikonik bas bölümlerinden biridir. John, bunun hayatının kabusu olduğunu söyledi. ‘Çünkü bu bir solo’ dedi.”

“Stüdyodaydık,’ dedi, ‘bunu yaptım ve işte öyleydi.’ Büyük bir hit oldu ve sonra sahneye çıktık, sıra benim bölümüme geldi, ben de solo çaldım, insanlar gelip ‘Yanlış çaldın’ dedi. O da ‘Hayır, yanlış değil, bu bir solo’ derdi, ama ‘Yanlış çaldın. Doğru çalmadın’ derlerdi. Ve bunun defalarca yaşandığını söyledi.”

Wakeman, sözlerine şunları ekledi:

“Eleştirmenler bile, ‘Ne yazık ki John bas bölümünü yanlış çaldı’ dedi. O da bir gün ‘Yeter artık’ dedi. Otelde bas gitarı ve küçük Pignose amfisiyle oturdu ve çaldığı bölümü öğrendi. Tek yol buydu.”

“İlginçtir ki bazen bir solo, müziğin bir parçası haline gelir. Bir parça haline gelir. Artık bir solo değildir.”

Yes’in klavyecisi, Close to the Edge parçasıyla benzer bir deneyim yaşadığını belirterek, sonunda John Entwistle’ın yaptığı gibi yapmaya karar verdiğini ekledi:

“Bu durumu biraz Close To The Edge parçasında yaşadım, çünkü onu öğrenmem gerekiyordu. Fena değildi. Bilirsiniz, bu tür şeyler olur, ama gerçek şu ki kayıttaki solo diye bir şey yoktur. O, zamanın bir hissiyatıdır. Zamanda sabitlenir.”