Mike Portnoy, Davul Çalmanın Bedelini Anlatıyor
Mike Portnoy, davul çalmanın bedelini anlatıyor ve Dream Theater konserlerinde üç saat boyunca sahnede olmanın fiziksel etkilerini, yaşadığı sakatlıkları detaylandırıyor.
“58 yaşıma girmek üzereyim ve böylesine zorlu müzikle üç saat boyunca sahnede olmak kesinlikle bedelini ödettiriyor.”
Mike Portnoy, kariyeri boyunca yaşadığı sakatlıklara değinerek, yıllar geçtikçe yoğun tempolu çalışmalarının vücudu üzerinde giderek daha fazla etkili olduğunu kabul etti.
Dream Theater’ın kurucu üyelerinden biri olan Portnoy, müzik dünyasında en çok yönlü davulculardan biri olarak anılmaya devam ediyor. Ancak uzun yıllardır üst düzey performanslar sergilemek fiziksel sonuçlar doğuruyor ve Portnoy da bu durumun istisnası değil.
Şu anda Dream Theater’ın 40. yıl dönümü turnesinde yer alan ve 10 yılı aşkın bir aradan sonra grupla ilk kez sahne alan davulcu, yakın zamanda Samus Paulicelli’ye verdiği röportajda, çaldığı müziğin sağlığı üzerindeki etkilerini anlattı. Yaralanmalarla ve fiziksel rahatsızlıklarla nasıl başa çıktığı sorulduğunda, Blabbermouth’un yaptığı transkripte göre şu yanıtı verdi:
“Bu iyi bir soru. Benim için yıllar boyunca birikerek ilerleyen bir süreç oldu. 58 yaşıma girmek üzereyim ve böylesine zorlu müzikle üç saat boyunca sahnede olmak kesinlikle bedelini ödettiriyor — Dream Theater üç saat çalıyor. Bu, bedenin kaldırması gereken büyük bir yük.”
Portnoy, sözlerine şu şekilde devam etti:
“Otuzlu yaşlarımda bazı fiziksel ağrılar geliştirmeye başladım. Eğer Dream Theater’ın ‘Live At Budokan’ DVD’sine bakarsanız, sağ dirseğimde bir destek aparatı olduğunu görebilirsiniz. O zamanlar gerçekten tendinit sorunları yaşamaya başlamıştım ve bu 20 yıl, hatta 20 yıldan daha uzun bir süre önceydi. Yani otuzlu yaşlarımda bu problemler ortaya çıkmaya başladı.”
“Bunun üzerine düzenli masaj yaptırmaya başlamam gerekti. Mümkün olduğunda her konserden önce mekânda bir masöz tutuyordum ya da eve döndüğümde düzenli olarak gittiğim bir terapistim vardı.”
“Bu gerçekten yardımcı oldu ve kiropraktik tedaviler de işe yarıyor. Çünkü sahnede beni gerçekten kötü etkileyen zamanlar oldu. 1994 veya 1995’te, ‘Awake’ turnesindeyken Toronto’da bir konser sırasında aniden sırtım tamamen kilitlendi ve hareket edemedim. Şarkılar arasında seyircilere salonda bir kiropraktör olup olmadığını sormak zorunda kaldık ve gösteriye 15 dakika ara vererek bir kiropraktörün beni tekrar yerine oturtmasını bekledik.”
Portnoy, sakatlıkları önlemenin ve başa çıkmanın en önemli yolunun doğru bir şekilde ısınmak olduğunu vurgulayarak şunları ekledi:
“Yani evet, zamanla bedelini ödüyor. Ve dediğim gibi, 58 yaşıma girmek üzereyim ve elimden geldiğince sahneye çıkmadan önce ısınmaya çalışıyorum. Genellikle konserden yaklaşık yarım saat önce soyunma odasında bir pratik pedi setim oluyor. Belirli rutinlerim yok — bir rudiment davulcusu gibi değilim — ama sadece tekler ve çiftler çalışarak kan dolaşımını hızlandırıyor, kaslarımı biraz ısıtıyorum ve mümkünse sahneye soğuk çıkmamaya özen gösteriyorum.”
