Fareler Ayna Testini Geçti
Kendini tanımanın klasik bir göstergesi.
Araştırmacılar, 5 Aralık’ta Neuron dergisinde farelerin aynada kendilerini gördüklerinde kendilerini tanımaya benzer davranışlar sergilediklerini bildirdi. Araştırmacılar siyah tüylü farelerin alınlarını beyaz mürekkeple işaretlediğinde, fareler muhtemelen mürekkep lekesini temizlemek için aynanın önünde kafalarını temizlemek için daha fazla zaman harcadılar. Bununla birlikte, fareler bu kendini tanıma benzeri davranışı yalnızca aynalara alışkın olduklarında göstermişler.
Ekip, hipokampusta, bu görsel benlik imgesinin geliştirilmesinde ve saklanmasında görev alan bir nöron alt kümesini tanımladı; bu, daha önce nörodavranışsal araştırmalarda kara kutu olarak görülen, kendini tanımanın ardındaki sinirsel mekanizmalara ilk bakışı sağladı.
Sinir bilimci ve kıdemli yazar Takashi şunları söylüyor: ‘Örneğin, günlük yaşamımızdaki olayların epizodik hafızasını oluşturmak için beyinler nerede, ne, ne zaman ve kim hakkında bilgi oluşturur ve saklar; en önemli bileşen ise kişisel bilgi veya statüdür.’ Texas Üniversitesi Güneybatı Tıp Merkezi’nden Kitamura: ‘Araştırmacılar genellikle beynin başkalarını nasıl kodladığını veya tanıdığını inceliyor, ancak kişisel bilgi yönü belirsiz.’
Araştırmacılar, farelerin kendi görünümlerindeki bir değişikliği (bu durumda alınlarındaki bir miktar mürekkep) tespit edip edemediklerini araştırmak için bir ayna testi kullandılar. Mürekkep aynı zamanda dokunsal bir uyarı sağladığından, araştırmacılar siyah tüylü fareleri hem siyah hem de beyaz mürekkeple test etti. Ayna testi başlangıçta farklı türlerdeki bilinci test etmek için geliştirilmiş olsa da yazarlar, deneylerinin farelerin yalnızca kendi görünümlerindeki bir değişikliği tespit edebildiğini gösterdiğini ancak bunun mutlaka “kendinin farkında” oldukları anlamına gelmediğini belirtiyorlar.
Farelerin görünümlerindeki değişiklikleri gerçekten tespit edebildiklerini, ancak yalnızca belirli koşullar altında olduğunu buldular. Aynalara aşina olan fareler, 0,6 cm2 veya 2 cm2 büyüklüğünde beyaz mürekkeple işaretlendiklerinde, aynanın önünde başlarını (ancak vücutlarının diğer kısımlarını değil) tımar etmek için çok daha fazla zaman harcadılar. Bununla birlikte, fareler, mürekkep siyah olduğunda (kürkleriyle aynı renkte) veya mürekkep işareti küçük olduğunda (0,2 cm2), mürekkep beyaz olsa bile, kafalarını daha fazla temizlemediler. Mürekkep testinden önce aynalara alışmış olanlarda hiçbir senaryoda artan kafa bakımı görülmedi.
‘Farelerin ayna testini geçebilmeleri için önemli dışsal duyusal ipuçlarına ihtiyaçları vardı; kafalarına çok fazla mürekkep sürmemiz gerekiyor ve daha sonra mürekkepten gelen dokunsal uyaran, bir şekilde hayvanın bir ayna aracılığıyla başlarındaki mürekkebi tespit etmesini sağlıyor.’ Teksas Üniversitesi Güneybatı Tıp Merkezi’nden başyazar Jun Yokose şöyle diyor: ‘Şempanzeler ve insanlar bu ekstra duyusal uyaranların hiçbirine ihtiyaç duymuyorlar.’
Araştırmacılar, gen ekspresyon haritalamasını kullanarak, ventral hipokampusta, fareler aynada kendilerini “tanıdıklarında” aktive olan bir nöron alt kümesini belirlediler. Araştırmacılar seçici olarak bu nöronları işlevsiz hale getirdiğinde, fareler artık ayna ve mürekkebin neden olduğu tımar davranışını sergilemedi. Bu kendi kendine tepki veren nöronların bir alt kümesi, fareler aynı türden (ve dolayısıyla benzer fiziksel görünüm ve kürk rengine sahip) diğer fareleri gözlemlediğinde de aktive oldu, ancak beyaz kürklü farklı bir fare türünü gözlemledikleri zaman aktive olmadı.
Şempanzeler üzerinde yapılan önceki çalışmalar aynada kendini tanıma için sosyal deneyimin gerekli olduğunu öne sürdüğü için araştırmacılar ayrıca sütten kesildikten sonra sosyal olarak izole edilen fareleri de test etti. Sosyal olarak izole edilmiş bu fareler, mürekkep testi sırasında kafa tarama davranışında artış göstermedi ve beyaz tüylü farelerle birlikte yetiştirilen siyah tüylü farelerde de artış görülmedi.
Kitamura, ‘Fareleri aynı türden diğer bireylere maruz bıraktığımızda, kendi kendine tepki veren nöronların bir alt kümesi de yeniden etkinleştirildi’ diyor. ‘Bu, bazı hipokampal hücrelerin yalnızca kişi kendine bakarken değil, aynı zamanda ebeveyn gibi tanıdık insanlara baktığında da ateşlendiğini gösteren önceki insan literatürüyle tutarlıdır.‘
Daha sonra araştırmacılar, farelerin dokunsal bir uyaran olmadığında yansımalarındaki değişiklikleri tanıyıp tanıyamadığını test etmek için görsel ve dokunsal uyaranların önemini ortadan kaldırmayı planlıyorlar – belki de sosyal medya uygulamalarındaki insanlara izin veren filtrelere benzer bir teknoloji kullanarak. kendilerine yavru köpek suratları veya tavşan kulakları vermek için. Ayrıca kendini tanımayla ilgili olabilecek diğer beyin bölgelerini incelemeyi ve kendini tanımanın nasıl mümkün olduğunu araştırmayı planlıyorlar.
