Steven Van Zandt, Bruce Springsteen’in İrlanda Konserlerini Anlatıyor

E Street Band gitaristi Steven Van Zandt, Pat Carty’ye Springsteen ile yapılan son İrlanda konserlerini, grubun konser sonrası rutinini ve Cork’taki o Santa şarkısını anlattı.

Steven Van Zandt, çok yetenekli bir solo sanatçısı, başarılı bir oyuncu (The Sopranos, Lilyhammer), DJ (çok havalı Little Steven’s Underground Garage, Dublin City FM’de her Pazar günü yayınlanıyor) ve bir aktivist ve eğitimci (Teachrock.org, Amerika’daki okullarda müzik eğitimi sağlamak adına ücretsiz kaynaklar sunarak gerçekten fark yaratıyor).

Ancak, İrlanda’da olmasının sebebi, Bruce Springsteen’in E Street Band üyesi olarak yaptığı iş. Van Zandt, Born To Run albümünün yapımında grubun önemli düzenleme fikirlerini ortaya koymuş ve 1984’te ayrılıp 90’ların sonlarında gruba geri dönerek The Boss’a müzikal ve görsel anlamda destek olmuştu.

Hafta başında, grup İrlanda’daki dört konserlik turnenin ardından dinlenmeye çekilmişken, Van Zandt ile görüştüğümde oldukça formda ve sağlıklı görünüyordu.

“Her zaman yorgunum, o yüzden fark etmiyor,” diye gülüyor 73 yaşındaki sanatçı. “Hayır, iyiyim. Bir gösteri gününde ne kadar geç uyursan o kadar iyi, ama dürüst olalım, pek uyumam. Evdeyken 7’de köpeğimle kalkıyorsun, bu yüzden alışmak biraz zor oluyor. Gösteri gününü günün ortasında yapmak en iyi enerji için, sonra da geceyi ne zaman biteceğini bilmeden geçiriyorsun.” Konser sonrası hayatın eskisi gibi çılgınca olup olmadığını merak ediyorum. Artık sadece güzel bir çay içip yatmak mı?

“Bazen bir araya geliyoruz,” diyor gözlerinde bir ışık yanarak. “E Street’te herkes kendi yoluna gidiyor, ama bazen mesela dün gece… Brad Pitt oradaydı, Javier Bardem Londra’dan geldi, ve tabii ki U2 ile çok yakın arkadaşız.”

“Ancak pek de çılgınca değil, yalan söylemeyeceğim, çoğunlukla çay ve krakerler! Bu turne oldukça medeni. Asla ardışık iki gösteri yapmıyoruz, hatta seyahat günü bile olur.” Bu yıl dört, geçen yıl üç ve daha önce çok daha fazlası. Bruce Springsteen’in İrlanda ile özel bir bağlantısı var mı?

“Bunu abartmak istemem,” diyor Van Zandt dikkatlice. “Ama İrlanda’da biraz farklı bir şey var. Biraz İrlanda kanı taşıyor, belki bu bir parçasıdır ama aynı zamanda burada geleneksel sanat formumuzun güçlü bir etkisi var. Müzik ya da edebiyat olsun, bir etkisi var. Belki de bu tarihten dolayı, izleyici sanata karşı duyusal bir hassasiyete sahip. Burada bir şey var, bazı yerler daha fazla hissediyor bunu.”

Massachusetts doğumlu gitarist, kendisinde İrlanda kanı olup olmadığını soruyorum… Clonakilty’nin Van Zandt’larıyla akraba mı?

“Hayır, ben evlatlık alındım, bir Hollandalı tarafından ama tamamen İtalyan kanım var!” diyor, annesi Lento ve biyolojik babası Malafronte olan bir adam.

Springsteen’in şu anki turnesindeki setlist, geçen yıla kıyasla biraz daha gevşemiş gibi görünüyor. Önceden belki de bir hikaye anlatılıyordu, ölümle ilgili bir şeyler.

“Bu bizim ilk defa yaptığımız bir şeydi, muhtemelen onun yazdığı tek konsept albümden [Letter To You] doğrudan geliyordu, ilk grubundan bir üye öldü ve o geriye kalan son kişiydi,” diye açıklıyor Van Zandt. “Bu, şovu etkiledi çünkü şarkılar doğrudan bu konuyla ilgili değilse bile bu tema ile renklendi. Tema ölüm üzerineydi ama buna canlılıkla karşılık verdik. Başlangıçtan daha yakın olabiliriz ama sessiz gitmeyeceğiz.”

“Bu Broadway gösterisi gibi bir şeydi. Bu yıl, aynı ülkelere geri gittiğimizi biliyorduk, bu bizim düzenli yaptığımız bir şey, Avrupa’da her iki yazda bir. Bu yüzden seyirci arasında biraz örtüşme olacak, bu yüzden gösteri daha gevşek. Bruce, izleyiciden gelen tabelaları almaya geri döndü.”

Bu bizi Cork’a götürüyor, Páirc Uí Chaoimh’te yağmurun altında (“Biraz zorlayıcıydı, neyse ki seyirciler buna aldırış etmiyor. Buradaki insanlar sert, adamım!”), Springsteen bir tabelayı aldı ve bunun 222 gün sonra Noel olduğunu belirten bir mesajı görünce ‘Santa Claus Is Comin’ to Town’ şarkısını çalmaya başladı.

Steven, bunun prova edildiğini düşünenlere ne kadar anlayışlı olurdu, yoksa arkadaşına bakıp “Bruce, bunu yapma!” mı derdi?

“Bunu daha önce de yaptık, inan ya da inanma. Yaz ortasında bu şarkıyı seçiyor, bu yüzden biraz erken oldu! Bu tamamen sürprizdi, kesinlikle geçen Noel’den beri çalmamıştık. Hiçbir şey prova edilmez.”

Bazen Bruce’un yaptığı bu tarz anlar, onu yakalayabiliyor mu? “Evet!” diyor Van Zandt. “Neyse ki, çoğu şarkıyı ben başlatmıyorum, bundan çok memnunum. Roy [Bittan] ve Nils [Lofgren] genellikle akorları hatırlayan adamlardır. Çok fazla prova yapmıyoruz aslında. Bruce bir şarkıyı değiştirmek isterse, muhtemelen ses kontrolünde yaparız ya da sahne arkasında birkaç şey gözden geçeriz.” İrlanda Konserleri’nde çok güzel bir ekleme oldu, Shane MacGowan’ın Pogues klasiği ‘A Rainy Night In Soho’, Kilkenny, Cork ve Dublin’de çalındı. Bu nasıl gelişti? Bruce, ‘Bunu yapalım’ dedi mi?

“Evet, İrlanda’ya gidiyoruz, İrlandalılar için özel bir şey yapalım. Bazen kaybettiğimiz bir dostumuz için yaparız – Prince, Bowie, Joe Strummer – ve Bruce’un Shane ve müziğiyle özel bir duygusal bağı vardı. Güzel bir şarkı.”

Van Zandt, yola çıkmadan önce son bir soruyu yanıtlıyor: Eğer bir uzaylı evinin bahçesine inse ve Springsteen hakkında çok şey duyduğunu söyleseydi, hangi albümü tavsiye ederdi?

“Öncelikle, vinyl’ınız var mı?” diye cevaplıyor. Gelişmiş bir medeniyet olduklarını varsayalım, en azından bir 8-track’leri vardır.

“Her zaman The River’ı seçerim ama outtake albümleri [The Promise, Tracks, vb.] de çok yakınımdır çünkü en sevdiğim şarkılar yayınlanmamıştı ama The River genellikle favorimdir çünkü albümdeki bandonun sesini ilk kez gerçekten yakalayabildik… işler biraz gergindi. Hem pop hem de soul var. O, müthiş bir beyaz soul şarkıcısı. En iyilerinden biri.”

İyi seçim. İyi adam.