V Gitarla İlgili Önemli Bir Şey Yok
Tenis raketi gibi. Bir tenis raketi bir tenis raketidir.
Michael Schenker, hangi gitarı çaldığınızın ‘önemli bir şey’ olmadığını ve ‘gerçek müzisyenlerin’ neden bir ‘B Planı’ olmadığını açıkladı.
Alman müzisyen, diğer tüm gitaristler tarafından büyük bir etkiye sahip olarak anılıyor ve sözlerini sakınmama konusundaki tutkusu, neredeyse olağanüstü yeteneği kadar ünlü. Yeni bir röportajda The Flying V Documentary’ye konuşan Michael Schener, aynı zamanda kardeşi ve eski Scorpions grup arkadaşı Rudolf Schenker’e de birkaç dart fırlatırken; kürk şapkası, umursamaz tavırları ve kocaman bir gülümsemesiyle gitaristin kendi bakış açısıyla hayatıyla ilgili bazı temel gerçekleri ortaya koydu.
‘Ben her zaman müzisyen oldum. Üç yaşımdan beri şarkı söylüyordum, davul çalmayı seviyordum’ diyen Schenker, en sevdiği müzisyenin hala merhum Led Zeppelin davulcusu John Bonham olduğuna dikkat çekiyor.
Devamında gitarist, profesyonel bir müzisyen olma hayallerine aile üyelerinden bazılarının nasıl güldüğünü anlatıyor (Ultimate Guitar tarafından yazılmıştır) ;
’14 yaşındaydım ve annem ve arkadaşı bir sokağın ortasındaydılar ve ona şöyle dedi: ‘Michael’ın profesyonel bir müzisyen olmak istediğine inanabiliyor musun? Ha ha ha ha!’ Ve böylece kafalarıyla güldüler. Ama bu profesyonel ya da profesyonel olmayan bir mesele değildi. Tıpkı hayatımı gitarla yaşamak istediğim gibiydi.’
Günümüzün genç müzisyenleri arasında bu tür bir düşünce tarzının bulunmasının zor olduğunu ve onların iş güvenliğini (veya bunun eksikliğini) fazla düşünme eğiliminde olduklarını ekliyor ;
‘İnsanların ‘Bugün farklı; bugün çok daha zor. Bu olursa veya bu olursa ne olur?’ Bunu kendime hiç sormadım. Az önce çaldım! Çalarken mutluydum; Bir yerden para alıp almadığım konusunda endişem yoktu. Her zaman yiyecek bir şeyler vardı…
Gerçek müzisyen olan kişi B Planı aramaz. Herhangi bir plan aramazsınız. Sadece yap. Sen *o’sun*. Sen sadece şefkatli bir müzisyensin, hepsi bu… Endişelenme, hiçbir şeyden şüphe etmiyorsun.’
Michael, işe yaklaşmanın iyi bir zihniyet olmadığını düşündüğü bir örnek bulmaya çalışırken, kaçınılmaz olarak kardeşi Rudolf’u seçti ;
‘Birçok kişi… İşlerin yürümemesi ihtimaline karşı Rudolf’un yedek bir işi vardı. Çünkü biliyordu [gülüyor]… yeteneğiyle, bu çok olurdu – bu konuda ne kadar ikna olduğunu bilmiyorum, ama oldukça iyi bir hileci. Numaralar konusunda iyidir; o daha çok bir sihirbaza benziyor.’
V Gitar Önemli Değil
Michael ayrıca hem kendisinin hem de kardeşinin tercih ettiği Flying V gitarında önemli hiçbir şeyin olmadığını vurguladı ve aynı şeyin piyasadaki herhangi bir gitar şekli veya türü için de söylenebileceğini ekledi. Belirli bir gitar türünün fetişleştirilmesinin yalnızca onu kullanan gitaristler sayesinde gerçekleştiğini ekliyor ;
‘V gitarla ilgili önemli bir şey yok. Tenis raketi gibi. Tenis raketi bir tenis raketidir. Şu adam bu tenis raketiyle çalıyor, bu adam şu tenis raketiyle çalıyor. Her iki tenis kaydı da çalışıyor. Ama oyunu kazanan kişi, insanlar o raketi istiyor çünkü o bir şampiyon.
Ve böylece, ben de biraz bu yanılsamayı yaşadım, Jimmy Page’in veya Jeff Beck’in gitar çaldığını duyuyorsunuz. Kişiden çok gitarın önemli olduğunu düşünüyorsunuz (gülüyor). ‘Eğer o enstrümanı alırsam, şöyle çalacağım…’ Hayır, çalmıyorsun. Ama bunu başarabilirsiniz.’
Şu sonuca varıyor ;
‘Örneğin, Flying V son 40 yılda 50 özenti tarafından çalınmış olsaydı, Flying V saygı duyulan bir gitar değil, özenti bir gitar olurdu. Gitarın arkasındaki kişi gitarı yapar. Ve dediğim gibi gitarla harika bir ses yarattım çünkü ne istediğimi biliyordum.
Gitarla belli bir görünüm yarattım, çünkü gitarı bu şekilde en iyi şekilde çalabiliyordum ve bu da çok güçlü bir ikon yarattı. Siyah beyaz arasında karar veremediğim için gitarımı siyah beyaza boyadım. Yani hiçbir şey strateji değildi. Her şey kendiliğinden oldu.’
