The Kinks’in One for the Road Albümü 45 Yaşında

The Kinks’in efsane canlı albümü One for the Road, 45. yılında Redbeard’in programında tekrar sahneye çıkıyor.

İngiliz rock müziğinin öncü gruplarından The Kinks, 1980 yılında yayımladıkları ikonik canlı albümleri One for the Road’un 45. yıl dönümünü kutluyor. Bu özel yıl dönümü, klasik rock’a adanmış radyo programı In The Studio With Redbeard’da kapsamlı bir bölümle anıldı.

Redbeard’in sunduğu bu özel programda, grubun 1970’lerin sonlarında art arda gelen üç güçlü stüdyo albümü – Sleepwalker, Misfits ve Low Budget – sayesinde nihayet ABD’de büyük çaplı ve kapalı gişe gerçekleşen bir turneye çıkabildiği hatırlatıldı. İşte bu turnede kaydedilen performanslar, 1980’de One for the Road adıyla çift plak olarak yayımlanmıştı.

Ray Davies programda yaptığı açıklamada sahnedeki hâllerinin stüdyo ortamına göre daha doğal ve özgür olduğunu şöyle dile getirdi:

“Sahnedeyken işin içinde ciddiyet yok. Artık o kadar fazla ve yoğun kayıt yapılıyor ki, bu canlı kayıtlar üzerimizdeki baskıyı azaltıyor. Zaten gruptaki çocuklar oldukça iyi müzisyenler. Muhtemelen grubun en kötü müzisyeni benim!”

Sir Ray Davies, stüdyo kayıtlarına hiçbir zaman büyük bir tutku beslemediklerini de itiraf etti:

“Kinks her zaman çok iyi bir sahne grubu oldu. Biz aslında bir dans grubu olarak başladık, kolejlerde sahne alıyorduk. Stüdyoda parça kaydetmek bize hep sıkıcı gelmiştir.”

Programda ayrıca The Kinks’in 1996 tarihli çift diskli To the Bone albümüne de değinildi. Bu albüm, grubun farklı dönemlerine ve farklı plak şirketlerindeki eserlerine dengeli biçimde yer vererek kariyerlerinin özetini sunmuştu. “You Really Got Me” ve “All Day and All of the Night” gibi parçalarla heavy metal’in habercisi, “Lola” ve “David Watts” ile punk’ın öncüsü, “Waterloo Sunset” ve “Celluloid Heroes” gibi eserlerle de mükemmel popun mimarları olarak tanımlanıyorlar.

Davies, konserlerin The Kinks için sıradan performanslardan çok daha fazlası olduğunun da altını çizdi:

“Kinks konserlerinde seyirci yaptığımız işin ayrılmaz bir parçasıdır. Sadece sahneye çıkıp hit parçaları çalıp ‘Teşekkürler, iyi geceler’ demek değildir bizim için. Her seferinde farklı bir enerji, bazen cennet gibi, bazen tam bir cehennem! Ne olacağını sahneye çıkana kadar kimse bilemez. Bu biraz futbol maçına gitmek gibi: Kimin kazanacağına dair bir fikrin olabilir ama son düdük çalana kadar hiçbir şey kesin değildir.”

Kaynak: antimusic
Hazırlayan: los-endos.com | Güncel Rock ve Metal Haberleri