Syndone – DirtyThirty

İtalyan progresif rock efsanesi Syndone ‘DirtyThirty’ adlı konsept albümünü geçtiğimiz hafta yayınladı.

Oturun, rahatınıza bakın. Bu, 30 yıllık bir sanat yolculuğunun öyküsüdür.

Dinleyin. Kendinizi suya bırakın. Tüm dikkat dağıtıcı unsurları ortadan kaldırın; Bırakın müzik sizinle eskisi gibi konuşsun. ‘DirtyThirty’ bir sınıf mücadelesinin, hâlâ düşünceyi, merakı ve sanatın cesaretini kucaklayan bir dünya modeline inatla tutunanların ütopik idealinin doruk noktasıdır. Syndone bir vizyondur, dokuz albümlük bir yolculuktur, dünyada iz bırakma arzusudur. Syndone bir şekil değiştiricidir, ruhunu hiç değiştirmeden derisini ve müzisyenlerini değiştiren bir grup: Akıntıya karşı yüzer, modaya ve yalnızca güçlerin hoşuna gittiği takdirde başarılı olabileceğiniz bir çağın gerileyişine (sadece müzikal değil) meydan okur.

Yine de plak albümlerinin, albüm kapaklarındaki sanattan başlayarak, bir dizi atmosfer, ses ve düşünceli, incelikli, stilistik yapılarla kuralları yıkarak, sınırları aşarak bizi taşıyabildiği bir zaman vardı. O dönemler progresif rock’ın günleriydi; o zamanlar popüler olduğu için basitçe ‘pop’ olarak adlandırılıyordu. Bugün ise ilerici olan çok az şey kaldı: Keşfetmenin heyecanı kalmadı, artık meraka ve hayrete açık değiliz, giderek standartlaşan ve yeri doldurulabilen bir insan fikrinden sapmıyoruz.

Bu hikayenin müzikal kalbi ve ruhu olan Nik Comoglio, bu gerçekliğe asla teslim olmadı; Torino’da yaşayan klavyeci ve besteci Riccardo Ruggeri’nin vokal ve kavramsal yetenekleriyle desteklenen bu albüm, gerçekten de iz bırakmayı başardı. Syndone, melankolik ve orkestral olduğu kadar şiddetli ve enerjik, bilgili, kusursuz rock’ıyla, Batı uygarlığının Kali Yuga’sında yukarıdan sinsice düşürülen kolektif narkozun sinsi stratejisine karşı bir cesaret, bir kontrpuan, kaldırılmış bir orta parmaktır. Onlar bir panzehirdir.

‘DirtyThirty’ onların en büyük başarısı, (belki de) son bölümüdür. Küçük yudumlarla kaliteli şarap gibi tadını çıkarın ve insan kalmayı unutmayın.

Nik Comoglio / Klavyeler
Riccardo Ruggeri / Vokal, Akustik Gitar
Simone Rubinato / Bas Gitar
Marta Caldara / Vibrafon, Klavyeler
Gigi Rivetti / Klavyeler
Ciro Iavarone / Davul

1. DirtyThirty
2. Fight Club
3. The Angel
4. Valdrada’s Screen
5. I spit on my virtue
6. I only ask for a super glue
7. Mary Ann
8. René
9. God’s will
10. Thousand times I cried
11. Evelyn
12. So long everybody