Steve Morse: “Ritchie Değilim” Tepkileri Bitmedi
Steve Morse, One Time sahneye atılan bir Bottle’ın Jon Lord’a Hit olduğunu söyleyerek Deep Purple’da Ritchie Blackmore sonrası yaşadığı baskıyı özetledi.
“Kesinlikle oldu… yüzümün yanından vızır vızır bir şeyler geçiyordu.”
Steve Morse, Deep Purple’da Ritchie Blackmore’un yerini almanın zorluklarını anlatırken, bazı hayranların memnuniyetsizliğinin “yüzümün yanından geçen şeyler” şeklinde somutlaştığını söyledi.
Dixie Dregs, Kansas ve solo kariyeriyle kuşağının en etkili gitaristlerinden biri olan Morse, Dream Theater’dan John Petrucci gibi birçok isme ilham oldu. Deep Purple’ın en uzun süre görev yapan gitaristi olması da bunun bir göstergesi; ancak grubun bir kısmı, onun sahnede Blackmore’dan başka kimseyi görmek istemiyordu.
Prog’e verdiği röportajda Morse, 1994’te Deep Purple’a katıldığında hayranlar arasında ciddi bir dirençle karşılaştığını anlattı:
“Bir kısmının kabulü için ilk albümü ve ilk turneyi beklemek gerekti. Ama tüm seyirciyi asla kazanamadım. Kazanamazsın!”
Bazı hayranlar tepkilerini sahneye nesne fırlatarak göstermekte çekinmedi:
“Yüzümün yanından bir şeylerin vızır vızır geçtiği kesinlikle oldu. Bir keresinde bir şişe Jon’un (Lord) kafasına çarptı, neredeyse bayıltıyordu.”
Morse, Kansas döneminde de benzer tepkiler gördüğü için bu durumun onu çok şaşırtmadığını belirtti:
“Birçok kişinin gözünde Kansas’ta Kerry Livgren’in yerini almıştım — sanki onu ben itmişim gibi düşünüyorlardı. Oradan da çok fazla düşmanlık gelmişti. Bu yüzden bu fikre zaten aşinaydım ve (Deep Purple’da) yeniden olmasına hazırdım.”
Grup içindeki deneyimi ise son derece olumlu geçmiş:
“Çok güçlü bir rock grubuydu ve oyuncular gerçekten çok iyiydi. Elimden gelenin en iyisini yapmak için hevesliydim. Bunun bir parçası da biraz daha az kasıntı çalmak, çünkü kendi grubumda çok resmî ve stresliydim.”
Yıllar içinde rolünü tamamen sahiplenen Morse, bazen ipin ucunu biraz kaçırdığını da gülerek kabul etti:
“Sanırım çocuklar benim doğaçlamamdan ve sürekli bir şeyler eklememden bıkmıştı [gülüyor]. Bazen gerçekten fazla uzaklaşıyordum!”
