Schrödingers Katze – Unscharf

İsviçreli deneysel iki Schrödingers Katze (Simon Althaus, Manuel Pasquinelli) ‘Unscharf’ adlı 2. albümlerini 10 Kasım’da yayımlıyor.

Albümün bandcamp’deki tanıtım yazısından ;

İsviçreli ikili ‘Schrödingers Katze’ bir kez daha keşfedilmemiş müzik dünyalarını keşfediyor.

Grubun yeni albümü ‘Electrons’ adlı parçayla başlıyor; sekiz dakika boyunca öne, hatta yana doğru uzanan geniş bir parça. Tehditkar bir elektronik bas ve ritmik davullar tarafından yönlendirilen bir tür müzikal Mors alfabesiyle başlıyor ve Simon Althaus ve Manuel Pasquinelli’nin meraklı izleyicileri müzikal bir yolculuğa yönlendirdiği hissini yaratıyor. Tektonik tabakalar gibi, müzikal unsurlar, ses parçaları ve ritmik kalıplar değişip birbirine karışıyor ve altı dakika sonra seslerin birleşmesi eşliğinde neredeyse geleneksel bir klavye solosuyla doruğa ulaşıyor. Ancak bu da yalnızca birkaç ölçü sürer; fikirler uzaydaki elektronlar gibi etrafa saçılır.

‘Electrons’, ikilinin ikinci albümü olan olağanüstü bir albümün tonunu belirliyor ve ilk çalışmaları ‘Superposition’ın ses yolculuğunu sürdürüyor. Albüm, görüntülerin zamanla yavaş yavaş odaklaştığı bir Polaroid fotoğraf olarak tasavvur edilebilecek “Unscharf” adını taşıyor. Başlangıçta, klavyenin vals ritminin davullar tarafından ritmik olarak kesilmesi kafa karıştırıcı olabilir. Ancak zamanla bu müzik sıradanlığı aşar ve derin bir anlam ifade etmeye başlar, hatta daha iyisi duyulmamışlık hissini uyandırır. Ancak bunun bir soyutlama egzersizi olmadığını belirtmek çok önemlidir; eğlenceli, atmosferik ve her şeyden önce ritim dolu bir deneyim. Zaman zaman, daha karmaşık bir ritmik dokunuşla, Alman yetmişli yılların sonik manzaralarına geri dönüyor. Ancak dikkat edin, bu beyinsel bir durum değil; eğlenceli, atmosferik ve her şeyden önce harika. Bazen, yetmişli yılların Alman seslerini, daha karmaşık ritimlerle işlenmiş elektronik sonik manzaraları çağrıştırıyor.

Peki buna ne diyorsunuz? Caz mı, rock mı, caz-rock mı, elektronika mı, yoksa belki de hepsinin bir karışımı mı? İki müzisyenin gözünde bu pek de önemli değil çünkü gerçek sanatsal özgürlüğün etiketlerin ötesine geçtiğine inanıyorlar. – Eric Facon

1. Electrons
2. Chäsijam
3. 45r
4. Nachtmusik
5. Unscharf