Satürn’ün Ayı Titan’ın 6 Mil Kalınlığında Metan Buzundan Oluşan Kabukları Olabilir

Altında Hayat Olabilir mi?

Satürn’ün en büyük uydusu Titan’ın yüzeyinin altında, bu devasa yer altı okyanusundan hayat izlerinin ortaya çıkmasını kolaylaştırabilecek, 6 mil (9,7 kilometre) kalınlığında izole bir metan buz tabakasının bulunabileceği keşfedildi.

Bilim insanları, Titan’ın bu donmuş kabuğunun altında, 6 mil kalınlığında bir metan buz katmanının var olabileceğini ortaya koydu. Ironik bir şekilde, bu katman Titan’ın yer altı okyanusundan hayat izlerini tespit etmeyi daha kolay hale getirebilir. Ayrıca, bu keşif, gelecekte insan kaynaklı iklim değişikliği ile mücadelede de fayda sağlayabilir.

Titan, bir ay olmasına rağmen, Güneş Sistemi’ndeki diğer gezegenlerden daha çok Dünya’ya benzemektedir. Çünkü Titan, Dünya dışında atmosfer ve sıvı nehirler, göller ve denizler bulunduran tek gezegen veya uydudur. Ancak Titan’ın soğuk sıcaklıkları nedeniyle bu sıvı, metan ve etan gibi hidrokarbonlardan oluşmaktadır. Yine de Titan’ın yüzey buzları, aslında su buzulundan yapılmıştır.

Hawaii Üniversitesi’nden bir gezegen bilimleri ekibinin elde ettiği yeni sonuçlar, Titan’ın buz kabuğunun içinde metan gazının da hapsolmuş olabileceğini ve bu nedenle 6 mil kalınlığında belirgin bir kabuk oluşturabileceğini ortaya koydu. Bu gaz, alttaki buz kabuğunu ısıtabilir ve Titan’ın yüzeyine moleküllerin yükselmesine yardımcı olabilir; bu moleküller, hayat varlığını gösterebilecek bazı işaretler taşıyabilir. Bu ısınma, Titan’ın metan açısından zengin atmosferini de açıklamaya yardımcı olabilir.

“Eğer hayat Titan’ın kalın buz kabuğunun altındaki okyanusta mevcutsa, yaşam belirtileri, biyomarkerler, Titan’ın buz kabuğunun üst kısmına taşınmak zorundadır; böylece gelecekteki görevlerle daha kolay erişebilir veya gözlemleyebiliriz,” araştırma ekibinin lideri ve Hawaii Üniversitesi bilim insanı Lauren Schurmeier, bir açıklamada bulundu. “Bu, Titan’ın buz kabuğu sıcak ve bağlıysa daha olasıdır.”

Ekip, Titan üzerindeki sığ çarpma kraterlerinin varlığı sayesinde bu bağlantı katmanının potansiyel varlığına dair ipuçları buldu. Titan’ın yüzeyinde yalnızca 90 çarpma krateri gözlemlenmiş olup, bunlar gözlemlenmesi karmaşık bir durum yaratıyor; çünkü bu kraterlerin aslında yüzlerce feet derinlikte olması bekleniyordu.

“Bu çok şaşırtıcıydı çünkü diğer uydulara dayanarak, yüzeyde çok daha fazla çarpma krateri ve gözlemlediğimizden çok daha derin kraterler görmeyi bekliyorduk,” diyen Schurmeier, “Titan’a özgü bir şeyin, bu kraterleri sığlaştırması ve nispeten hızlı bir şekilde kaybolmasına neden olması gerektiğini fark ettik.”

Titan’ın sığ kraterlerini daha derinlemesine incelemek için Schurmeier ve meslektaşları bilgisayar modellemesine başvurdular. Bu, Titan’ın donmuş kabuğu metan klatrat ile kaplanmış olsaydı, bir asteroit çarpmasının ardından yüzeyinin ne kadar gevşeyip geri sıçrayacağını test etmelerini sağladı.