Pete Townshend: Hendrix Yaratıcı Değildi, Taklit Ediyordu
Pete Townshend, Jimi Hendrix’in gitar tekniğinin taklit olduğunu ve geri bildirimi nasıl sanatsal bir şekilde kullandığını açıklıyor.
Pete Townshend, geri bildirim kullanımını sanatsal bir deney olarak tanımlar ve bu sürecin grubun sahne şovlarının bir parçası haline geldiğini vurgular: “Ben bir sanat okulunda çevriliydim, gerçek entelektüellerle birlikteydim, sürekli olarak denemeler yapılıyordu. Bu beni çok etkiledi ve onları memnun etmek istedim.” Townshend, ses seviyesini artırmak için grup arkadaşlarıyla birlikte yenilikler yaptıklarını ve bunun müzikal bir deney halini aldığını ifade eder: “Birçok şey, grubun bana direnç gösterdiği şeylerden bir şeyler çıkarmaya çalışmaktı.“
Townshend’in geri bildirim kullanımı, izleyicilerle yaşadığı zorluklardan da beslenmiştir: “Denemelerimizin hepsi, bizi sinirlendiren izleyicilerle ilgiliydi. Eğer bilmedikleri bir rhythm-and-blues şarkısı çalıyorsanız, arkada bira içen adamlar ‘Bu saçmalık ne? Shane Fenton çal!’ diye bağırıyordu.“ Bu yenilikçi yaklaşımın, grubun rock dünyasında seslerini duyurmalarını sağladığını ekler: “Radikal denemeler gerçekten keşfetmeye değer olduğunu gösteriyor. Çünkü ne kadar aptalca ve gösterişli hissetmiş olsanız da, yeni bir şey keşfettiğinizde, o sizin mülkünüz oluyor.“
Geri bildirimin gelişimi konusunda Townshend, bu tekniği ilk keşfedenin kim olduğunu tartışır: “Geri bildirimi kasıtlı ve yaratıcı şekilde ilk kullanan kişi olarak John Lennon’un belki de ilk olduğuna dair bazı görüşler var.“ Ancak, geri bildirimin daha erken dönemlerde Jeff Beck ve diğer sanatçılar tarafından da kullanıldığını belirtir: “Başka insanlar da aynı dönemde geri bildirimi keşfetti. Jeff Beck, Roger’ın Tridents grubunun provasını izlediğinde geri bildirimi kullanıyordu.“
Townshend, geri bildirim kullanımının onun için sanatsal bir deney olduğunu ve diğer gitaristlerin daha vahşi bir yaklaşımla bu tekniği kullandığını belirtir: “Geri bildirimi kontrol edebilmek çok müzikal bir şeydi. Özellikle açık bir A akoruna çaldığınızda ve parmaklarınızı tellerden çektiğinizde, A teli hala çalarken parmaklarınızın çekilmesindeki harmonikleri geri bildirimde duyuyordunuz.“
Son olarak, Hendrix hakkındaki görüşlerini paylaşırken, onu yetenekli bir gitarist olarak takdir eder, ancak yaratıcılığını sorgular: “Hendrix büyük bir gitaristti, ama çok yaratıcı değildi. Eski blues fikirleriyle ve ya Eric Clapton’dan ya da benim yaptığım piroteknik şovlardan etkilenerek bir şeyler yapıyordu.“ Townshend, Hendrix’in sahne şovları ve kişisel cazibesine de dikkat çeker: “O aslında oldukça sıradan, buruşmuş bir adamdı ama gerçekten bir büyücüydü.“
