Onu Ölümüne Özlüyorum

Jerry Cantrell, Layne Staley ile olan ilişkisini anlattı: ‘Onu Ölümüne Özlüyorum’.

Alice in Chains’in kurucusu ve gitaristi Jerry Cantrell, yakın arkadaşı ve grubun merhum solisti Layne Staley ile olan kişisel ve profesyonel ilişkisi üzerine duygusal açıklamalarda bulundu. Cantrell, Staley ile geçirdikleri zamanı takdir ettiğini ve birlikte başlattıkları müzikal geleneği yaşatmaya devam edeceğini belirtti.

Jerry Cantrell ve Layne Staley arasındaki uyum, onların kuşağının Jimmy Page/Robert Plant ikilisi olarak anılmalarını sağladı ve Alice in Chains’in erken dönem başarısında büyük bir rol oynadı. Ancak Cantrell, Rick Beato ile yaptığı son röportajda, Staley ile benzer müzik zevklerine sahip olmalarına rağmen birçok açıdan farklı kişiler olduklarını dile getirdi (Ultimate Guitar tarafından çevrilmiştir):

“Benzer müzikleri seviyorduk, ama aynı zamanda bireysel zevklerimiz de vardı. Onun sevdikleri ve benim sevdiklerim, sonra da ortada paylaştığımız şeyler vardı. O, duyduğu herhangi bir aksanı bir kere dinleyip kopyalayabilecek kadar inanılmaz bir yeteneğe sahipti, ya da bir filmde duyduğu bir repliği hemen tekrarlayıp şaka yapabilirdi. O tür bir taklit yeteneği vardı.”

Cantrell, Staley ile aralarındaki en büyük bağlardan birinin müziğe olan armoni sevgisi olduğunu da sözlerine ekledi:

“O da armoninin hayranıydı, ben de. İlk defa birlikte şarkı yazmaya başladığımızda, bu tamamen doğal bir süreçti. Sadece şarkı yazmaya çalışıyorduk ve kendi dilimizi bulmaya çalışıyorduk. Diğer şeyleri taklit ederek bir yıl kadar geçirdik, ta ki ‘Vay, bu oldukça havalı!’ dediğimiz noktaya gelene kadar. O an, ‘Bu belki de biz olabiliriz,’ diye düşünmeye başladık.”

Cantrell, Alice in Chains’in ilk albümü Facelift hakkında da konuştu:

“Bu, tüm gruplar için aynı. Kendi kimliğinizi bulmaya çalıştığınız o doğuş süreci, bazen ilk albümde gerçekleşmez, ikinci veya üçüncü albüme kadar sürer. Ama bizim için, Facelift‘te (1990’da çıkan Alice in Chains’in çıkış albümü) yaklaşık %90-95 oranında netleşmiştik. Albüm tamamen bizimdi, ama hala atmamız gereken bazı eski derilerimiz vardı.“

Cantrell ekledi:

“Ama bu ortak bir noktadaydık ve birlikte yarattığımız bir şeydi, ve bunu sürdürmek beni hala iyi hissettiriyor, bana onu hatırlatıyor. Elbette, onu ölümüne özlüyorum, ama birlikte geçirdiğimiz zamanı ve yaptığımız müziği takdir ediyorum ve birlikte başlattığımız geleneği devam ettiriyorum.”