Marty Friedman, Ozzy Osbourne Seçmelerinde Başarısız Olduğunu Açıkladı: ‘Çok Safmışım’

Gitar virtüözü Marty Friedman, Ozzy Osbourne’un grubuna katılmak için girdiği seçmelerde neden işi alamadığını, her ne kadar şarkıları mükemmel çalmış olsa da başarısız olmasının arkasındaki gerçek nedeni anlattı.

Metal müzik genellikle tek bir bütün olarak kabul edilse de, gerçekte tür oldukça çeşitlidir. Friedman gibi müzikal ve teknik olarak son derece yetenekli bir gitarist, sonunda Megadeth‘te yer buldu. Ancak, bu aynı yaklaşım, ona rock ‘n’ roll dünyasının en prestijli işlerinden birini almasını da engellemiş olabilir.

Talk Louder podcast’inde konuşan Marty, bu süreçte sadece şarkıları kusursuz çalmanın yeterli olmadığını fark ettiğini söyledi. Seçmeleri bir “felaket” olarak tanımlayıp tanımlamadığı sorulduğunda, gitarist aslında böyle bir kelime kullanmadığını belirtti, ancak şu eklemeyi yaptı (Ultimate Guitar aracılığıyla):

“Bir felaket değildi. Belki de bir felaketti. Yani, felaket olan, bir grubun seçmelerinin sadece şarkıları çalmak olmadığını düşünmemiş olmamdı.”

“O zamanlar çok saf biriydim. Sadece şarkıları öğrendim ve onları çok iyi öğrendim, sonra da çaldım… Sanırım mükemmel çaldım. Bana göre mükemmel geldi.”

“Başka Bir Nedenden Dolayı Seçmeleri Kaybettiğimi Hemen Anladım”

Bu, Marty’nin Jason Becker ile birlikte ünlü olduğu Cacophony projesiyle meşgul olduğu bir döneme denk geliyordu. O zamanlar Ozzy’nin müziğini öğrenmek, onun için pek zor bir iş değildi. Ancak, Friedman’ın fark edemediği başka bir konu vardı.

“Ozzy’nin şarkılarını öğrenmek benim için Ramones çalmak gibiydi,” diye devam etti Marty. “Normalde yaptığım şeylere kıyasla gerçekten hiçbir zorluk içermiyordu. Bu yüzden müzikle ilgili hiçbir problem yaşamayacağımı düşündüm. Ama yine de fazla prova yaptım. Şarkıları gerçekten çok ama çok iyi öğrendim ve ezbere biliyordum.”

“Ve seçmelere girdim. Benim kulaklarıma harika geliyordu. Herkes sesle ilgili mutluydu. Ama başka bir nedenden dolayı seçmeleri kaybettiğimi hemen anladım. O diğer neden, benim o diğer adamlar gibi biri olmamamdı.”

“Yani, o dönemde gruptaki basçı ve davulcu tam anlamıyla Los Angeles Sunset Strip tarzında giyinmiş, kelepçeli bilezikler, kolyeler, siyah tişörtler, botlar ve şapkalarla tam bir LA metalci havasındaydılar. Ben ise sıradan bir tişört ve kot pantolon giymiş bir gitar nerd’üydüm.”

“Gerçekten Temiz Yüzlü Bir Gitar Nerd’üyüm”

Marty isimleri belirtmese de, o dönemde davulcu Randy Castillo, basçı ise Phil Sousan‘dı. Hem Marty hem de bu ritim grubu kendi başlarına oldukça iyiydiler. Ancak, bir rock grubunda, özellikle de Ozzy Osbourne‘a eşlik ediyorsanız, bunun başka boyutları da var. Marty ekledi:

“Ve biliyorum ki işte bu yüzden oldu. O adamlarla hiçbir ortak yanım yoktu. Konuşmadık bile. Dört ya da beş şarkı çaldık. Düşündüm ki, ‘Kahretsin, harika çalıyoruz. Bir grup gibi çalıyoruz.’ Müzikal olarak, inanılmazdı. Bence. Her şeyi kayıttaki gibi birebir çaldım, benim açımdan öyleydi.”

“Ama odadaki havadan anlıyordunuz. Böyle, ‘Dostum, hadi parti yapalım,’ ya da ‘Dostum, bunun hakkında ne düşünüyorsun?’ şeklinde bir konuşma yoktu. ‘Oh evet, eskiden Dead Boys‘u severdik,’ ya da ‘Biz Generation X hayranıydık,’ gibisinden bir muhabbet yoktu.”

“Hiçbiri yoktu. Sadece şarkıları çaldık, o adamlar ise ‘Bunu bitirebilir miyiz? Strip’te içmeye gitmek istiyorum,’ gibisinden bir ruh halindeydiler. Ben ise gerçekten temiz yüzlü bir gitar nerd’üydüm.”

Tabii ki, o dönemde başka bir yetenekli genç gitarist de seçmelere katılmıştı. Sonunda bu genç adam, zamanla en tanınmış gitaristlerden biri olacaktı.

Marty, “Ve sonunda, işe Zakk Wylde‘ı aldılar ve o bu iş için benden 1000 kat daha iyiydi,” dedi. Konuyu daha da açan Marty, bu deneyimin ona müzik endüstrisi hakkında çok şey öğrettiğini ifade etti. Şunları ekledi:

“O deneyimden şunu öğrendim ki, bir grup seçmesi sadece çalmakla ilgili değil. Eğer gerçekten zeki olsaydım, gruptaki kişilerin kim oldukları hakkında biraz daha araştırma yapardım, ne tür insanlar olduklarını, onlarla kişisel olarak nasıl daha iyi bir bağ kurabileceğimi düşünürdüm. Bu, gerçekten uzun bir yol kat etmenizi sağlar. Mesela davulcunun etkilendiği grupları öğrenip onun favori şarkılarından biriyle ısınma yapabilirdim ve böylece onların gözüne girecek küçük bir şey yapabilirdim, müziği çalmanın dışında.”

“O adamların isimlerini bile bilmiyordum. İnternet yoktu, ama yine de davulcunun etkilerini öğrenmeye çalışabilirdim ve belki onların gözünde bir artı kazanabilirdim, sadece ‘Müzik, müziği çal. Müziği iyi çalarsan işi alırsın,’ demek yerine.”

“Gerçekten bu çok uzak bir gerçek. Gerçek hayatta, hepimizin bildiği gibi, eğer çalabiliyorsanız, bu işin belki yüzde 30’udur. Herkes çalabilir. Herkes bir şeyler çalabilir. Şimdi, birlikte vakit geçirmek isteyecekleri biri olmalısınız ve aynı grubun parçasıymış gibi görünmelisiniz. Ben o adamlara benzemiyordum. O adamlar gibi konuşmuyordum. Çok saf biriydim.”