Robert Plant’in ‘Çılgınlaşan Prog Rock’ Olarak Adlandırdığı Parça
Led Zeppelin Klasiği : Achilles Last Stand.
Led Zeppelin’in çıkış albümü yalnızca 35 saatlik dev bir kayıt sürecinde tamamlanır ve bu kayıt, grubun sahne performansına en yakın haliyle hayata geçirilir. Ancak başarıyla birlikte stüdyo olanakları da artar ve grup, hem heavy metal hem de progresif rock türlerinin öncüsü olarak kabul edilir. Bu süreçte ortaya çıkan en iddialı eserlerden biri ise Presence albümünde yer alan ‘Achilles’ Last Stand’ olur. Yaklaşık 10 dakikalık bu rock senfonisi, vokalist Robert Plant tarafından “çılgınlaşan prog rock” olarak tanımlanır ve grubun müzikal sınırlarını zorladığı bir dönemi temsil eder.
William Blake’e referans veren sözleri, John Paul Jones’un sekiz telli bas gitar performansı ve çok katmanlı şarkı yapısıyla öne çıkan parça, Led Zeppelin’in en karmaşık ve epik eserlerinden biri olarak kabul edilir. Ancak bu devasa eserin stüdyo kayıt süreci oldukça zorlu geçer. Gitarist Jimmy Page’in müzikal vizyonu, grup üyelerini zaman zaman ciddi şekilde zorlar. Hatta bir noktada John Paul Jones, Page’e bu yapının çalışmayacağını söyler ve kayıtların çıkmaza gireceğini düşünür.
Tüm bu zorluklara rağmen Jimmy Page pes etmez ve sonuçta ortaya çıkan eser, müzik dünyasında büyük yankı uyandırır. Page, Trouser Press’e verdiği bir röportajda, bu süreçteki kararlılığını şu sözlerle anlatır:
“O epik kaliteyi şarkıya katmak için gitarları orkestral bir şekilde düzenlemek istedim. Bu, uzun zamandır ilgi duyduğum bir şeydi. Parça çok uzundu ve yarım yamalak olamazdı. Her şey bana bağlıydı ve zihnimde bunun büyük bir kısmını zaten haritalamıştım. Uzun lafın kısası, tüm overdubları bir gecede tamamladım.”
O gece yapılan yoğun kayıt oturumunda Jimmy Page, kaç gitar overdubu yaptığını saymayı bile unutur ve parçayı Robert Plant’in benzersiz vokaliyle taçlandırır. Plant ise bu süreci yıllar sonra şu sözlerle hatırlar:
“‘Achilles’ Last Stand’, çılgınlaşan prog rock’tı ve bu harikaydı. Onu yazdığımızda serbest bırakılmış güzel bir kuş gibiydi. Müzik muhteşemdi ve canlı performanslarımızda bazı geceler inanılmaz olurdu, bazı geceler ise berbat geçerdi. Ama en azından ‘Great Balls of Fire’ gibi sıradan bir şarkı değildi.”
Grubun son turne takvimine dahil edilen bu şarkı, Led Zeppelin’in 1979 yılında düzenlenen Knebworth konserlerinde de setlistte yer alır ve 187.000’den fazla kişinin katıldığı bu devasa performansta çalınır. Ancak stüdyo başyapıtını sahnede tekrarlamak, grup için her zaman kolay olmaz. Jimmy Page, Classic Rock’a verdiği bir röportajda bu zorluğu şu şekilde dile getirir:
“Korktuğum bir parça değil, ama canlı çalarken en çok zorlandığımız parçalardan biri kesinlikle ‘Achilles’ Last Stand’ oldu. Tüm o gitar bölümlerini sahnede tekrarlamak ya da ortalamasını yakalamak oldukça zordu.”
