King Crimson – Starless and Bible Black
Progresif rock efsanes iKing Crimson ‘Starless and Bible Black’ adlı albümünü 29 mart 1974’de bugün yayınlamıştı.

Progresif rock efsanesi King Crimson, 1974 yılında çıkardığı “Starless and Bible Black” albümüyle müzikal evrimini sürdürdü. Bir önceki albümleri Larks’ Tongues in Aspic‘ten farklı olarak, bu albüm büyük ölçüde canlı performanslardan oluşan ve stüdyo kayıtlarıyla harmanlanmış bir yapıya sahiptir. Island Records etiketiyle İngiltere’de, Atlantic Records etiketiyle Amerika’da yayınlanan albüm, grubun kariyerinde önemli bir dönüm noktasıdır.
Albümde, Larks’ Tongues in Aspic kadrosunun büyük bir kısmı yer almaktadır. Ancak, perküsyonist Jamie Muir gruptan ayrılmış ve geri dönmemiştir. Bu albüm aynı zamanda kemancı David Cross’un King Crimson‘daki son stüdyo albümü olmuştur.
Albümün Kayıt Süreci ve İçeriği
Albüm, King Crimson‘ın 1973 yılında yaşadığı yoğun turne temposunun bir sonucu olarak improvizasyon (doğaçlama) parçalar içermektedir. Grubun sahnede sergilediği etkileyici doğaçlama performansları, stüdyo dokunuşları ve overdub’larla albüme entegre edilmiştir.
Özellikle “The Great Deceiver” ve “Lament” tamamen stüdyo kayıtlarıyken, “We’ll Let You Know” Glasgow’daki bir konser sırasında spontane olarak kaydedilmiştir. “Trio”, “Starless and Bible Black” ve “Fracture” gibi parçalar, Hollanda’daki Amsterdam Concertgebouw konserinden alınmış olup, üzerlerinde minimum düzenleme yapılmıştır.
Grubun efsanevi davulcusu Bill Bruford, “Trio” adlı parçada hiç çalmamayı tercih ederek, müzikal akışa yaptığı “katkısız katkı” nedeniyle beste kredisi almıştır.
Albümün ismi, Dylan Thomas‘ın Under Milk Wood adlı radyo dramından alınmıştır. Kapak tasarımı, ünlü sanatçı Tom Phillips tarafından hazırlanmıştır ve arka kapakta “this night wounds time” (bu gece zamanı yaralar) ifadesi yer almaktadır.
Albümde Öne Çıkan Şarkılar ve Konseptler
- “The Great Deceiver” – Ticari dünyaya ve materyalizme dair ironik bir eleştiri.
- “Lament” – Şöhret ve müzik endüstrisinin karanlık tarafları üzerine.
- “The Night Watch” – Ünlü ressam Rembrandt’ın aynı adlı tablosuna gönderme yapan lirik bir başyapıt.
- “Fracture” – Robert Fripp‘in çalması en zor parçalardan biri olarak tanımladığı teknik açıdan zorlu bir beste.
Şarkı Listesi
- The Great Deceiver (4:02)
- Lament (4:00)
- We’ll Let You Know (3:46) (Glasgow’da kaydedilmiş doğaçlama)
- The Night Watch (4:37) *
- Trio (5:41) *
- The Mincer (4:10) (Zürih’te kaydedilmiş doğaçlama, vokaller sonradan eklendi)
- Starless and Bible Black (9:11) *
- Fracture (11:14) *
(Toplam Süre: 46:41)
(*) Amsterdam Concertgebouw’da canlı kaydedilmiştir.
King Crimson Kadrosu
- Robert Fripp – Gitar, Mellotron, efektler
- David Cross – Keman, viyola, Mellotron, elektrik piyano
- John Wetton – Bas gitar, vokal
- Bill Bruford – Davul, perküsyon
Albümün Müzik Dünyasındaki Yeri ve Mirası
Albüm, çıkış yaptığı dönemde Rolling Stone tarafından büyük övgüyle karşılandı ve “In the Court of the Crimson King kadar etkileyici” olarak tanımlandı. Özellikle Bruford ve Cross’un performansları ile albümdeki doğaçlama ve güçlü enstrümantal bölümler dikkat çekti.
Ünlü müzik eleştirmeni Robert Christgau, albümü “King Crimson’ın en iyi albümüne en çok yaklaştığı an” olarak nitelendirdi. Ancak, grubun bir sonraki albümü Red ve canlı kayıt USA‘ya daha yüksek puanlar verdi.
2004 yılında, albüm Pitchfork tarafından “1970’lerin En İyi 100 Albümü” listesinde 94. sırada gösterildi. Ayrıca Japon Acid Mothers Temple grubu, albüm adına ve Black Sabbath’a gönderme yapan “Starless and Bible Black Sabbath” adlı bir albüm yayınladı.
