John Petrucci, Dream Theater Şarkılarını Nasıl Ezberliyor
John Petrucci, Dream Theater şarkılarını ezberleme yaklaşımını ve karmaşık müzikleri daha kolay anlamak için küçük parçalara ayırma yöntemini açıkladı.
“Bu ritmik bir şey olabilir, bir melodi olabilir veya bir tür bağlantı olabilir.”
John Petrucci, Dream Theater şarkılarını nasıl ezberlediğini açıkladı ve böyle karmaşık müzikleri anlamaya çalışan birinin bunları daha küçük parçalara ayırarak yaklaşmasının faydalı olacağını önerdi.
Dream Theater, progresif metalin altın standardı haline gelmiş durumda ve bunun iyi bir nedeni var — “Metropolis—Part I: ‘The Miracle and the Sleeper‘” gibi destanlar veya 42 dakika uzunluğundaki “Six Degrees of Inner Turbulence” adlı suite, ses ve ritmi, kelimeler kadar karmaşık bir şekilde anlatmak için çok çeşitli müzikal kavramlar kullanıyor. Ve John Petrucci‘nin geçen ay belirttiği gibi, böyle şarkıların tümünü ezberlemek ve sonra dört kişiyle birlikte çalmak, tamamen farklı bir mesele.
John The Metal Mailman ile yaptığı son röportajda, John Petrucci, Dream Theater üyelerinin şarkıları hatırlama biçimlerinin farklı olduğunu ve kendisinin, önemli “vurgulama” noktalarına odaklandığını belirtti. Şu şekilde açıkladı (Ultimate Guitar aracılığıyla):
“Bence bu her üye için farklı. Örneğin, Jordan şovu nota üzerinden okuyor. Müziklerle birlikte bir iPad’i var ve ona bakarak takip ediyor. Ben ise böyle yapmıyorum. Her şeyi ezberliyorum. Ama bunu en iyi şekilde açıklayabileceğim yol, diyelim ki bir yere gidiyorsunuz ve bu, bildiğiniz bir rota — rotanın çoğu yerini.
Gerçekten nereye gittiğinizi düşünmüyorsunuz, sadece sürüyorsunuz. Bir tür biliyorsunuz. Ama belirli bir noktaya geldiğinizde, diyorsunuz ki, ‘Tamam, burada sağa dönmem gerekiyor çünkü köşede City Bank var.’ Yani, Dream Theater şarkılarında bu vurgulama noktaları, bana sonraki kısmın ne olduğunu gösteren şey.
Bu ritmik bir şey olabilir, bir melodi olabilir veya bir tür bağlantı olabilir. Ve bu, bana şunu gösteriyor: ‘Tamam, bu bir sonraki bölüm değişiyor ve yaklaşıyor.’ Ve sonra o bölüme girdiğimde, gerçekten düşünmeme gerek yok. Bunu kendi perspektifimden açıklamanın en iyi yolu bu.”
Petrucci ayrıca, kendisi ve grup arkadaşlarının şarkıların bir sonraki kısmı hakkında pek fazla görsel sinyal kullanmadıklarını da belirtti:
“Bunu yapmıyoruz. Bir şey kötü giderse birbirimize bakıyoruz ve birbirimize gülüyoruz. Ama buna da büyük bir güven var. Eğer birisi raydan çıkarsa, birbirimize arka çıkmak istiyoruz, böylece tam bir felaket yaşamıyoruz. Ama evet, birbirimize görsel olarak işaretler vermemize gerek yok. Herkes, şarkıyı nasıl çalması gerektiğini bilmekten sorumlu. [gülüşmeler] Bu, ana işimiz.”
Dream Theater şarkılarının doğası üzerine düşüncelerini de paylaşan Petrucci:
“Bazen karmaşık müzikleri dinlediğinizde, onları sindirmek biraz bunaltıcı olabilir. Ama her bölümü göz önünde bulundurursanız, onları daha küçük parçalara ayırarak bakarsanız, bu da kolaylaştırır. Mesela, ‘Octavaium‘ı dinlediğinizde, şarkı ne kadar uzun olursa olsun… Eğer bunu küçük bölümlere ayırırsanız, daha sindirilebilir hale gelir.”
Kaynak : ultimate-guitar
