Joe Bonamassa, İkonik Görünümünü Kimden ‘Çaldığını’ Açıkladı
Joe Bonamassa, “sound” ile birlikte bir “imaj”ın da önemini vurgulayarak, kendine özgü ikonik görünümünü blues efsanelerinden “biraz çaldığını” itiraf etti.
Günümüzün blues yıldızını yeni keşfeden bir hayran, Joe Bonamassa’nın takım elbise ve güneş gözlükleriyle doğduğunu düşünebilir. Ancak B.B. King ile sahne aldığı gençlik yıllarından beri onu takip edenler, bu ikonik stilin sonradan hayatına dahil olduğunu bilirler. Bonamassa’nın “Takım Elbiseli Adam”a dönüşümü, kariyerinin zirveye çıkmasıyla aynı döneme denk geliyor. “The Zak Kuhn Show” adlı programda bu dönüşümün pek de tesadüf olmadığını açıkladı (Ultimate Guitar aracılığıyla) ;
“Biraz şans, çok fazla azim ve dünya, takım elbiseli adam için hazırdı. Bu uzun saçlı, hafif tombul çocuktan takım elbiseli adama geçiş yaptım. Bunun hepsi, bir imajı bir sesle birleştirmeniz gerektiği için yapıldı. Ve bu imajı Muddy Waters, B.B. King ve T-Bone Walker’a bakarak biraz çaldım. 1950’ler ve 1960’larda hepsi takım elbise giyiyordu.”
“Sonra, Eric Clapton 1980’lerde ve 1990’larda takım elbise giyiyordu. Ben de, ‘Belki ben de bunu yapabilirim’ dedim. En azından, izleyicilerimin benden daha iyi giyinmem gerektiğini düşündüm. Bunu her zaman böyle gördüm. 50 kilo verdim ve o karakter oldum.”
Şöyle devam etti ;
“Ve bu bir karakter. Sahnedeki o karakteri oynuyorum. Sahne dışında öyle biri değilim. Sahnedeyken söyleyeceğim şeyleri normal bir sohbette kimseye söylemem. Çünkü bu karakterle ilgili. İnsanlar da bunu bekliyor. Ama 10:10’da o karakteri kapatıp bu şapka ve geçen hafta %30 indirimle aldığım Red Rocks sweatshirt’ünü giyiyorum.”
Geçtiğimiz yıl Bonamassa, güneş gözlüklerinin aslında pratik bir amaç taşıdığını ve tiyatrolarda sahne almaya başladığında sahne ışıklarının daha yoğun hale gelmesiyle birlikte bu gözlükleri takmaya başladığını belirtmişti:
“Şu anda sahnede olduğumda, ortada iki spot ışığı var, oldukça parlak geliyorlar. Bu yüzden gözlük kullanıyorum… odaklanabilmem için. Sahneden indiğimde gözlük takmıyorum. Şapkamı takar, gözlüksüz bir şekilde dolaşırım. Kendi konserlerimin dışında bile kimse bana ikinci kez bakmaz. Direkt otobüse geçerim.”
