Harold McNair (5 Kasım 1931 – 7 Mart 1971)

Cressida, Ginger Baker Air Force gibi gruplarda çalan Harold McNair 5 Kasım 1931’de dünyaya gelmişti.

Harold McNair, 7 Mart 1932 tarihinde Kingston, Jamaika’da doğar. Müzik kariyerine Alpha Boys School’da Vincent Tulloch’un rehberliğinde başlar. Bu dönemde Joe Harriott, Wilton “Bogey” Gaynair ve Baba Motta’nın grubunda çalar. McNair, müzikal kariyerinin ilk on yılını Bahamalar’da geçirir ve bu süreçte “Little G” ismiyle kayıtlar yapar ve canlı performanslar sergiler. İlk Bahama kayıtları, çoğunlukla karayip müziği tarzında olup jazz’dan uzak bir çizgide ilerler. Hem alto hem de tenor saksafon çalarak bu dönemde bir calypso şarkıcısı olarak da “Island Women” (1958) filminde yer alır.

1960 yılında ilk albümü “Bahama Bash“ı kaydeder; bu albüm jazz ve calypso türlerinin bir karışımını içerir. Aynı yıl flüt çalmaya başlar ve bu enstrüman, onun imza enstrümanı haline gelecektir. İlk olarak New York’ta bazı dersler almış, ancak büyük ölçüde kendi kendine öğrenmiştir. 1960 yılı içinde Avrupa’ya doğru yola çıkar.

1950’ler ve 1960’larda diğer Karayip jazz müzisyenleri gibi (Joe Harriott, Dizzy Reece ve Harry Beckett gibi) McNair, İngiltere’ye göç eder. Londra’ya ulaşmadan önce, Quincy Jones ile Avrupa’yı turlar ve Paris’te film ve televizyon müzikleri üzerinde çalışır. Londra’ya vardığında, flüt, alto ve tenor saksafon üzerindeki yetenekleri sayesinde hızla tanınan bir müzisyen haline gelir ve Ronnie Scott’s Jazz Club’da düzenli olarak sahne alır.

McNair’ın müziği, ünlü kontrbasçı Charles Mingus’un dikkatini çeker. Mingus, “All Night Long” (1961) filminde yer almak üzere Londra’da bulunduğu sırada McNair ile bir dörtlü oluşturur; ancak grup, müzisyenler birliği tarafından getirilen yasak nedeniyle canlı performans sergileyemez. Bu grup, Mingus’un “Peggy’s Blue Skylight” adlı parçasının en erken kaydedilmiş versiyonunu çalarak kayıtlara geçer. 1961 yılının sonlarında, McNair ve dörtlüsü Ronnie Scott’s’da sahne alırken, Amerikalı tenor saksafoncu Zoot Sims’in de kulübe yerleşmesiyle performansları kaydedilir.

Miami’ye yaptığı bir ziyarette ilk jazz albümü “Up in the Air with Harold McNair”ı kaydettikten sonra Londra’ya yerleşir. 1965 yılında, yeni kurulan Island Records için “Affectionate Fink” adlı albümünü kaydeder ve burada Ornette Coleman’ın ritim grubuyla birlikte çalışır. 1968’de RCA için kaydettiği “Harold McNair” albümü, onun en tanınmış bestesi “The Hipster”ı içerir.

McNair, 1970 yılında “Flute and Nut” albümünü kaydeder ve ardından aynı yıl “The Fence” ile jazz fusion yönüne yönelir. 1972 yılında, 1968 RCA albümündeki parçaları ile daha sonraki, yayınlanmamış kayıtların bir karışımını içeren “Harold McNair” posthumously albümü yayımlanır.

McNair, özellikle 1960’ların sonlarında, jazz dışındaki müzisyenler arasında da büyük bir talep görür. Ken Loach’un “Kes” (1969) filminde flütü ile yer alır ve Donovan’ın kayıtlarında düzenlemeler yaparak onun tur grubunun bir parçası haline gelir. Donovan’ın “There Is a Mountain” (1967) adlı teklisinin düzenlemesini yapar ve flüt riff’ini çalar. Donovan’ın canlı albümü “Donovan in Concert“da da McNair’ın performansları yer alır.

McNair, 7 Mart 1971 tarihinde, Londra’nın Maida Vale bölgesinde akciğer kanserinden hayatını kaybeder.