Garip Bir Atmosfer, 3.50 Dolarlık Burritolar ve Ezici Bir Panik Atak

Marty Friedman Megadeth’teki Son Günlerini Anlattı.

“Son konserimiz 22 Aralık’ta bir spor barındaydı. Tabelada şu yazıyordu: ‘BU AKŞAM: MEGADETH ve 3.50 Dolar Burritolar.’”

Marty Friedman, Megadeth’ten ayrıldığını açıkladıktan sonra grupta oluşan “garip” atmosferden ve sahneye çıkmadan önce yaşadığı yoğun bir panik ataktan bahsetti.

Friedman dönemi, Megadeth tarihine “klasik” olarak kazınmış olsa da, gitaristin ayrıldığı dönem grup için zor bir süreçti. Halkın ilgisi yavaş yavaş nu-metal sahnesine kayarken, Megadeth’in “Risk” albümüyle risk alması karışık tepkiler almıştı.

Rolling Stone tarafından paylaşılan bir alıntıda, Friedman son konserlerinin, ucuz burritolarla reklam edilmesinden bahsetti. Ayrıca, ayrılacağını açıkladıktan sonra gruptaki atmosferin özellikle gergin olduğunu dile getirdi:

“Megadeth’ten ayrıldığımı açıkladıktan ve Noel tatilinden önce birkaç konserimiz kaldığını söyledikten sonra, gruptaki atmosfer, yeni ayrıldığınız bir kadın iş arkadaşınızla çalışmak kadar garipti. Son konserimiz, 22 Aralık’ta Corpus Christi, Texas’ta bir spor barındaydı. Tabelada şu yazıyordu: ‘BU AKŞAM: MEGADETH ve 3.50 Dolar Burritolar.’”

“Geriye dönüp bakınca komik geliyor ama o zamanlar berbattı. Grup arkadaşlarımın tabelaya bakıp miraslarının solup gitmesini hissetmelerine dayanamıyordum. Orayı bir arena gibi çaldık ve küçük kalabalık mutlu ayrıldı ama ben hüsrandaydım.”

“Kalbim patlayacak gibi hissettim”

Noel tatili sırasında, 27 Aralık’ta planlanan bir konserden önce Friedman, kalp krizi geçirdiğini sandığı yoğun bir panik atak yaşadı. Eşi Chihiro, ambulans çağırdı:

“Kalbim patlayacak gibi hissettim. Gıda zehirlenmesi geçirdiğimi düşündüm. Sonra, ağrıdan düşünemez hale geldim. Koltuğun üzerinden düştüm ve hareket edemedim. Kalbim, bir uyuşturucu bağımlısının krizine girecek kadar hızlı çarpıyordu ve çarpıntılar göğsümdeki kasları incitecek kadar güçlüydü. Lanet olsun, bu bir kalp krizi olabilir mi?”

“Beni acile götürdüler. O kadar korkmuştum ki, büyük bir epileptik nöbet geçiriyor gibi titriyordum.”

Hastanede bir doktor, Friedman’ın “olağanüstü güçlü bir panik atak” geçirdiğini doğruladı. Ardından, Megadeth’in tur menajeri Steve Wood ile konuştu. Wood’un ona tepkisi ise oldukça netti: “Turu kaçıracağım falan demiyorsun, değil mi?” Friedman cevap verdi:

“Dostum, yürüyemiyorum bile! Şu an Arizona çölünde bir aptal gibi acildeyim, hala ne olduğunu anlamış değilim. Yani hepsine lanet olsun ve bu lanet tura da! Olay gerçekleşmeyecek.”

“Çalmaya başlar başlamaz kontrolü geri kazandım”

Chihiro’nun her adımda desteğiyle konser günü geldi. Friedman, sahneye çıkmadan önce bile performansını sorguluyordu:

“Dik duramıyordum bile. Gitarı nasıl çalacaktım ki? Chihiro ile yürüyüş pratiği yaptım ve konser günü geldiğinde kaplumbağa hızında da olsa tek başıma yürüyebiliyordum.”

Ancak sahneye çıktığında işler değişti:

“Çalmaya başlar başlamaz, hiçbir şey olmamış gibi tam kontrole geri döndüm. Yoğun bir agresiflikle performans sergiledim ve sahne hareketlerimi hiçbir ara vermeden yaptım. David ya da Dave’e yaklaşıp birlikte çalarken, yüzlerindeki şaşkınlığı görebiliyordum. Onlara göre, bir dakika önce anksiyete krizinden kıvranıyordum, şimdi ise sahnede fırtına gibi esiyordum, her şey olduğu gibi devam ediyordu.”

Marty Friedman’ın anı kitabı “Dreaming Japanese”, 3 Aralık’ta Permuted Press aracılığıyla raflardaki yerini alacak.