Eski Primus Davulcusu Ayrılma Kararı Hakkında Konuştu
“Gruba ‘çalmaya olan tutkumun kaybolduğunu’ söylediğimde, bunu söyledim. Ama ayrıca şunu da söyledim: ‘Bu turnelerin hepsi beni boş hissettirdi. Vücudum sürekli ağrıyor.’”
Eski Primus davulcusu Tim “Herb” Alexander, gruptan ayrılma kararını ruhsal ve fiziksel sağlığını ön planda tutmak amacıyla aldığını belirtti ve grup arkadaşlarının “orada olmak isteyen birine” ihtiyaç duyduğunu ekledi.
Alexander, Les Claypool liderliğindeki topluluğa 1989’da katılarak, 1989’da yayınlanan Suck on This, 1990’da çıkan Fizzle Fry ve 1991’deki Sailing the Seas of Cheese gibi erken dönem çalışmalarında grup için hayati bir bileşen haline gelen sıkı fakat yoğun davul performansıyla adını duyurdu. İlk olarak 1996’da gruptan ayrılan Alexander, 2003’te yeniden katıldı. 2010’da bir kez daha ayrıldıktan sonra 2013’te tekrar gruba döndü.
Bu hafta başında Primus, Alexander’ın 17 Ekim’de gönderdiği ve “derhal geçerli olmak üzere” grupta yer almak istemediğini belirttiği bir e-postayı paylaştı.
Rolling Stone ile yaptığı yeni bir açıklamada Alexander, kararının önemini vurguladı ve bu kararın “bağlamının” anlaşılmasının gerektiğini belirtti.
Alexander’ın açıklamasının tamamını aşağıda okuyabilirsiniz:
“Kafalarda Primus’tan neden ayrıldığım hakkında pek çok soru olduğunun farkındayım ve hikayemi paylaşmanın hem kendim hem de hayranlarımız için önemli olduğunu düşünüyorum. Primus’tan ayrılmak hayatımın en zor kararlarından biri oldu, ama nihayetinde, bu karar kendim, ailem ve gelecekte oluşturmak istediğim yaşam için bir aşk yolculuğuydu. Bir sevgi yolunu seçtim.
Gruba ‘çalmaya olan tutkumun kaybolduğunu’ söylediğimde, bunu söyledim. Ama ayrıca şunu da söyledim: ‘Bu turnelerin hepsi beni boş hissettirdi. Vücudum sürekli ağrıyor.’ Bu bağlam önemli. Ayrıca onlara orada olmak isteyen birine ihtiyaç duyduklarını söyledim. Bunu ciddiyetle söyledim. ‘Ani’ olarak değerlendirilmesiyle ilgili olarak ise, uzun süredir içinde yer aldığınız bir şeyden ayrılmak için hiçbir zaman mükemmel bir an olmadığını düşünüyorum. Grupların kendi iç dinamikleri ve bir ilişkisi vardır. Bazen bu denge bozulur ve bazen bu işler yürümez.
Son aylarda, derin bir iyileşme ve yoğun bir zihinsel sağlık rehabilitasyon sürecindeydim, yıllardır taşıdığım mücadelelerle yüzleşmeyi öğreniyordum. Bu yalnızlık döneminde, artık bana hizmet etmeyen şeyleri, benim iyiliğimi desteklemeyen insanları ve durumları ve huzur ve istikrar bulmak için hayatımdan çıkarmam gereken şeyleri yeni bir berraklıkla görmeye başladım.
Primus’a ilk katıldığımda 24 yaşındaydım. Şimdi neredeyse 60 yaşındayım ve sadece bir davulcu değil, aynı zamanda bir eş ve babayım. Neredeyse kırk yıllık davulculuk kariyerim vücuduma oldukça zarar verdi. Daha önce de söylediğim gibi, vücudum ağrıyor. Ellerim ağrıyor. Sırtım ağrıyor. On yıl önce açık kalp ameliyatı oldum ve hala bunun sonuçlarıyla uğraşıyorum.
Yıllarca, müzikle uyudum, nefes aldım ve yaşadım, ona sahip olduğum her şeyi verdim — ve bu genellikle hem fiziksel hem de zihinsel sağlığım pahasına oldu. Davulculuk zor bir meslek ve turne ve performansla birleştiğinde her seviyede yorucu olabiliyor. Ama davulculuğu seviyorum ve her zaman seveceğim. Tıpkı her zaman hayranlarımız, yaptığımız müzik, gittiğimiz yerler ve yol boyunca öğrendiğim her şey için derin bir sevgi ve takdir duyacağım gibi.
Genç müzisyenler olarak yola çıktığımızda, bugünkü dünyadan çok farklıydı. Bu hayatın üzerimizde nasıl bir etkisi olduğu konuşulmuyordu — sadece bahsedilmiyordu — ve sanırım bu yüzden yıllar boyunca birçok harika müzisyeni kaybettik. Artık son bir yıldır mutlu olmadığımı ve duygusal olarak karanlık bir yerde olduğumu saklama ihtiyacı hissetmiyorum. Turne sırasında ailemi özledim ve çok yalnız hissettim.
Gruptan ayrılma kararım, zihinsel ve fiziksel sağlığımı ön planda tutma konusundaki derin ihtiyaca dayanıyordu. Aileme hak ettikleri varlığı ve enerjiyi vermek ve kendime büyümeme olanak tanıyacak şekilde bakmak istiyorum.
Bu sonraki bölümü pozitif bir yeni başlangıç olarak görüyorum; umarım başkalarına kendi gerçeklerini konuşmaları ve yaşamaları için ilham verebilir, bu zor olsa bile. Gruba başarılarının devamını diliyorum; ve beni destekleyen hayranlara teşekkür etmek istiyorum, şefkatiniz ve nazik sözleriniz bana güç verdi. Bu bölümü kapatırken, sevgi, saygı ve sağlıkla temellendirilmiş yeni bir yol keşfetmek için heyecanlıyım.”
