En İyisi Odadaydı Ve O Ben Değildim
John Mayer, Jeff Beck ile tanışmanın onu nasıl etkilediğini anlatırken ‘En İyisi Odadaydı – Ve O Ben Değildim’ diyor.
John Mayer, Jeff Beck’le tanışmanın özgürleştirici bir duygu olduğunu, çünkü ‘odadaki’ en iyi oyuncu olma konusunda endişelenmesine gerek olmadığını, çünkü kendi itirafına göre Beck’in kesinlikle onu geride bıraktığını söylüyor.
‘Rahatladım. Sonunda kafamda var olduğunu bilmediğim bu gürültüyü susturabildim.’ – John Mayer
Gitarist Conan O’Brien’a yakın tarihli bir röportajında John Mayer durumunda Jeff Beck ile aynı odada olmanın (ve muhtemelen bu doğrultuda düşünmenin) özgürleştirici bir deneyim olduğunu söyledi.
Amatör bir gitarist olan ünlü komedyen ve televizyon sunucusu O’Brien ise şöyle diyor ;
‘Gerçekten hissederek çalabileceğimi düşündüğüm tek şarkıyla o kadar alay konusu oldu ki. Şimdi şunu anladım… bu maymunun bunu öğreneceği çok fazla zaman kalmadı! Bir bakıma beni rahatlattı (Gitar World aracılığıyla)’.
Mayer ise Batı Hollywood restoranında ve ünlülerin uğrak yeri Craig’s’te son dönem gitar ikonuyla karşılaştıktan sonra benzer şeyler yaşadığını itiraf ediyor ;
‘Jeff Beck odadaydı ve ben rahatlamıştım! Bunu söylediğinizi duymak çok komik çünkü ‘Ah, [bir kez olsun] gitarı nasıl çaldığımı düşünmeme gerek yok, çünkü en iyisi odada. Ve o ben değilim!
Rahatladım. Sonunda kafamın içinde var olduğunu bilmediğim bu gürültüyü susturabildim. Odanın en iyisi orada oturuyor ve bu kişinin ben olmama gerek yok.’
John Mayer sanata olan sevginin önce geldiği türden bir insan gibi görünüyor ve herhangi bir potansiyel gitar boynu ölçümü uzak bir ikinci sırada yer alıyor; bu, onun 1 numaralı gitar kahramanı Stevie Ray Vaughan hakkında konuşma tarzında da açıkça görülüyor. Mayer geçen yıl şunları söylemişti ;
‘Demek istediğim, tüm zamanların favorisi Stevie Ray Vaughan’dır. Bu adamı hala Instagram’da izleyeceğim, onu büyürken yıllarca göreceğim… Ne yazık ki yıllar önce vefat etti, ama ne zaman Instagram’da onun bir klibini görsem, ‘Aman Tanrım!’ diyorum. Yani evet, aynı müzisyeni tekrar tekrar izliyorum ve ‘Haydi! Hiçbirimiz onun gibi olmayacağız!’
