Dumble’a, Klon’a Falan İhtiyacınız Yok

Joe Bonamassa üretmekle ilgili konuşurken ‘Dumble’a, klon’a falan ihtiyacınız yok’ diye ekliyor.

Total Guitar ile yakın zamanda yapılan bir röportajda deneyin arkasındaki temel ilkeleri yansıtarak, kişinin çalma şeklinin ne çaldığından daha önemli olduğunu savunuyor (Gitar aracılığıyla) ;

‘Lewis Hamilton [Formula 1 pilotu] bana yarış arabasının anahtarlarını verse ve ben de ona bir Toyota Prius’un anahtarlarını versem, yine de beni pistte yenerdi. Önemli olan araba değil, sürücüdür. Jimi gibi çalmak için 100 bin dolar değerinde, mükemmel korunmuş, nadide bir Hendrix setine ihtiyacınız yok. Jimi Hendrix ruhuyla çaldığınız sürece, bir Squier Strat, bir Peavey Classic ve bir grup Dunlop pedalından da bunu elde edebilirsiniz.

Les Paul için de aynı şey geçerli. Yepyeni bir Marshall ve bir Epiphone ile gözünüz kapalı çalarsanız ve doğru şekilde ayarlarsanız, vintage bir Bluesbreaker’dan sunburst bir Les Paul gibi ses çıkarabilir. Harika tonlar insanların fark ettiğinden çok daha ucuzdur.’

Reverb gösterisinin tüm amacının ‘bir Dumble’a, bir Klon’a veya başka bir şeye ihtiyacınız olduğu fikrini açığa çıkarmak’ olduğunu açıklıyor ;

’70’lerdeki favori rock ‘n’ roll sound’larınızın çoğu o zamanlar için modern olan Les Paul Custom’larda, hatta 60’ların sonundaki modellerde yaratıldı. Ama ‘burst’larda değil, çünkü pek fazla insanda yoktu.’

Twisted Sister’dan Jay Jay French geçtiğimiz günlerde ton ve donanımla ilgili tartışmanın diğer tarafını gündeme getirmiş, hiçbir ‘sihirli’ enstrümanın olmadığını kabul ederken, size çalmaya ilham veren bir ekipman almanın da önemli olduğunu savunmuştu ;

‘Sevdiğiniz bir enstrümanı daha fazla çalmaya teşvik etmek, pratik yapmanın anahtarıdır. Sizi pratik yapmaya iter. İşte bu yüzden burada [parmaklarda] olması gerekirken, enstrümandan aldığınız ilhamda da [var]. Her şeyin iki yönü var.’