Duane Eddy Hayata Veda Etti
‘Rebel Rouser’ ve ‘Cannonball’ gibi hit parçalardaki tiz rifflerle tanınan gitarist Duane Eddy 30 Nisan 2024’de 86 yaşında hayata veda etti.
George Harrison, Bruce Springsteen ve John Fogerty gibi isimler üzerinde oldukça etkili olan tiz sesi ve Rebel Rouser gibi müthiş enstrümantal hitleriyle tanınıyordu.
Nesillerdir rock gitaristleri üzerinde büyük etkisi olan Eddy, bir çağın tanımlanmasına ve elektro gitarın kendine has bir sese sahip bir enstrüman olarak kurulmasına yardımcı olmuştu.
1938’de Corning, New York’ta doğan Eddy, gitara genç yaşta başladı. Ailesinin 1951’de Arizona’ya taşınmasından kısa bir süre sonra Eddy, kariyerinde kritik bir rol oynayacak popüler bir yerel DJ olan Lee Hazlewood ile tanıştı.
Lisede Eddy, bir sınıf arkadaşıyla Jimmy ve Duane adında bir country ikilisi kurdu. Chet Atkins’in Eddy üzerinde özel bir etkisi vardı ve bu Eddy’nin 19 yaşında Atkins’in Gretsch imzalı modelini satın almasına yol açtı.
Hazlewood’un ısrarı üzerine Eddy enstrümantal bir melodi yazmaya karar verdi (Hazlewood’un kendisi de hit enstrümantal Raunchy’nin başarısından etkilenmişti). Sonuç, Eddy’nin alt düzey ağırlıklı riff yazma yeteneğini sergileyen küçük bir hit olan 1957’nin ‘Moovin’ and Groovin’iydi. Ertesi yıl Eddy, ‘Rebel Rouser’ı hazırladı.
Audio Recorders stüdyosunun derme çatma yankı odasının (stüdyonun otoparkına yerleştirilmiş 2.000 galonluk su tankı) ve Gil Bernal’in unutulmaz saksafon solosunun yardımıyla, Rebel Rouser zamana çok iyi uydu.
Link Wray’in benzer derecede etkili enstrümantal şarkısı Rumble ile aynı yıl piyasaya sürülen Rebel Rouser, ismine yakışır bir performans sergiledi; yeni ortaya çıkan rock türünün asi tavrını yakaladı ve elektro gitarın melodik olarak kendi adına konuşma konusunda daha yetenekli olduğunu gösterdi.
Rebel Rouser, ‘Moovin’ ve Groovin’ ve Eddy’nin kendine özgü tonunu sergileyen diğer melodiler, 1958’deki ilk albümü, son derece başarılı Have ‘Twangy’ Guitar Will Travel’da bir araya getirildi.
Sonraki beş yıl boyunca Eddy, 16’sı ilk 40’ta yer alarak şaşırtıcı bir ticari başarı elde etti. Ancak 1960’ların ortalarına gelindiğinde gitaristin ticari başarısı, Eddy’nin etkilediği birçok gitaristin körüklediği Beatles sonrası patlama karşısında zayıfladı.
Yine de Eddy, birçok nesil gitarist için stil açısından bir mihenk taşı olarak kaldı. Etkisinin genişliğinin bir kanıtı, 80’lerin ortasında, synth-pop grubu Art of Noise ile Peter Gunn temasının (Eddy’nin ilk olarak 1960’ta kaydettiği) yeniden işlenmesi için işbirliği yapmasıyla ortaya çıktı. Kayıt, Eddy için bir başka hit olmaya devam etti.
1987’de gitarist, yalnızca birkaç konuğun adını vermek gerekirse John Fogerty, Steve Cropper, Paul McCartney, George Harrison ve Ry Cooder’ın yer aldığı kendi adını taşıyan bir LP yayınladı.
Eddy, 80’li yaşlarına kadar aktif bir sanatçı olarak kaldı ve ona saygı duyan 21. yüzyılın birçok gitar kahramanı tarafından ilgi odağı oldu.
The Black Keys’den Dan Auerbach, Eddy’yi 2017’deki solo albümü Waiting on a Song’da çalması için görevlendirdi ve katkılarını “sihir” olarak tanımladı.
Günümüzün blues gitar devi Joe Bonamassa, Eddy’yi “rock tarihinin en başarılı enstrümantalistlerinden biri” olarak nitelendirdi.
Eddy, 2011 yılında Guitar World’e yaptığı bir röportajda şunları söylemişti ;
‘Doğrudan konuya indiğinizde, sanırım ben gerçekten ilk rock ‘n’ roll gitar yıldızıydım ve bu, gitarın enstrümantal fenomenini gerçekten başlattı.” “Bütün bunları yapacağımı bilmiyordum. Sadece hit bir plak istedim, sadece geçimimi sağlamak istedim!’
