Deep Purple – Who Do We Think We Are
Rock efsanesi Deep Purple, ‘Who Do We Think We Are’ adlı 7. stüdyo albümünü 13 Ocak 1973’de bugün yayınlamıştı.
Deep Purple’ın 12 Ocak 1973’te ABD’de ve Şubat 1973’te İngiltere’de yayımlanan yedinci stüdyo albümü Who Do We Think We Are, grubun Mark II kadrosuyla kaydettiği son albüm olma özelliğini taşır. Vokalist Ian Gillan ve basçı Roger Glover’ın ayrılmadan önce yer aldığı bu albüm, dönemin zorlu şartlarında kaydedilmesine rağmen büyük bir ticari başarı yakalar. Özellikle “Woman from Tokyo” parçası, albümün ikonik şarkılarından biri olarak öne çıkar ve grubun daha sonraki konserlerinde vazgeçilmez bir parça haline gelir.
Albümde Blues Esintileri ve Çalkantılı Süreç
Albüm, Deep Purple’ın önceki çalışmalarına kıyasla daha blues tabanlı bir sound sergiler. Ancak bu dönemde grup üyeleri arasında yaşanan gerginlikler ve yorgunluk, kayıt sürecini oldukça zorlu hale getirir. Ian Gillan’ın açıklamasına göre, uzun turneler ve sağlık sorunları, albüm sürecini olumsuz etkiler. Gillan, albüm sürecini şu sözlerle ifade eder:
“18 aylık bir turneden çıktık ve hepimiz ciddi hastalıklar geçirdik. Eğer iyi bir yönetim olsaydı, bize birkaç ay tatil verilir ve dinlenmemiz sağlanırdı. Ancak albümün zamanında tamamlanması için üzerimize baskı kuruldu.”
Parça Listesi ve Kayıt Süreci
Albümde yer alan parçalar Roma ve Frankfurt’ta, Rolling Stones Mobile Studio kullanılarak kaydedilir. Özellikle albümün en dikkat çekici parçası “Woman from Tokyo”, grubun Japonya turnesini konu alır. Bu parçanın yanı sıra Who Do We Think We Are, farklı temalarda şarkılar içerir. Örneğin, “Mary Long” şarkısı dönemin muhafazakar figürlerinden Mary Whitehouse ve Lord Longford’a göndermede bulunur.
Albümde yer alan parçaların tamamı Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord ve Ian Paice tarafından yazılmıştır:
- Woman from Tokyo – 5:48
- Mary Long – 4:23
- Super Trouper – 2:54
- Smooth Dancer – 4:08
- Rat Bat Blue – 5:23
- Place in Line – 6:29
- Our Lady – 5:12
Albümün Başarıları ve Eleştiriler
Who Do We Think We Are, yayımlandığı dönemde karmaşık eleştiriler alsa da ticari olarak büyük bir başarıya imza atar. Albüm, ABD’de ilk üç ayda yarım milyon kopya satarak altın plak kazanır ve Deep Purple’ı 1973 yılının en çok satan sanatçısı yapar.
Ancak albüm hakkında farklı eleştiriler de mevcuttur. Rolling Stone dergisinden Ann Cheauvy, albümü “yorgun ve enerjisiz” bulurken, Blogcritics yazarı David Bowling, albümü Deep Purple diskografisinin en güçlü çalışmalarından biri olarak değerlendirir. Bowling’e göre albüm, dönemin en iyi hard rock örneklerini sunar.
Grup Üyeleri ve Katkıları
Albümün kaydında Deep Purple’ın Mark II kadrosu yer alır:
- Ian Gillan – Vokal
- Ritchie Blackmore – Gitar
- Jon Lord – Klavye (organ, piyano)
- Roger Glover – Bas gitar
- Ian Paice – Davul ve perküsyon
Albümdeki bazı şarkılarda Ritchie Blackmore’un bas gitar çaldığı bilinmektedir. Özellikle bonus parça olarak yayımlanan “First Day Jam” adlı enstrümantal çalışmada Blackmore bas gitardadır.
Albüm Kapağı ve İlginç Detaylar
Albümün kapağında birçok gazete ve dergi küpürü yer alır. Bu küpürlerden biri, Melody Maker dergisinin Temmuz 1972 sayısında yer alan Ian Paice’in şu açıklamasıdır:
“Deep Purple’a ya büyük bir tutku ile bağlanıyorlar ya da nefret mektupları yazıyorlar. Öfkeli olanlar genellikle ‘Deep Purple kim olduklarını sanıyor?’ diye başlıyor.”
İlginç bir diğer detay ise albümün ilk baskılarında yer alan yazım hatasıdır. Albüm kapağında “Woman from Tokyo” parçası, “Woman from Tokayo” olarak yazılmıştır. Bu hata, Ian Gillan’ın şarkıda Tokyo kelimesini benzersiz bir şekilde telaffuz etmesinden kaynaklanır.
