Çok, Çok Can Sıkıcı

Eski Whitesnake Gitaristi, ‘Slip of the Tongue’da Kendi Bölümlerini Steve Vai’nin Çalması Üzerine Konuştu, Vai ile İlişkisinin Nasıl Değiştiğini Açıkladı.

Hollandalı rock dehası, yıllarca süren çağrıların ardından nihayet 1987’de Whitesnake’e katıldı. Bu dönemde Whitesnake, tüm eski üyelerin ayrıldığı büyük bir tasfiye yaşadı. Vandenberg, “Here I Go Again” parçasında John Sykes’ın solosunu yeniden kaydederek, 1989’da çıkacak ‘Slip of the Tongue’ albümünde ortak yazarlık görevini üstlendi.

Ancak yazım aşamasındaki yoğun katkısına rağmen Vandenberg, kötüleşen bir sakatlığı nedeniyle albümde kendi vizyonunu hayata geçiremedi. Bu nedenle, Steve Vai kayıt oturumlarına getirildi ve Coverdale & Vandenberg tarafından birlikte yazılan bazı parçalar üzerinde kendi dokunuşunu yaptı.

Vandenberg, yakın zamanda Alma Hard’a verdiği röportajda vizyonunun değiştirilmesinin “çok, çok can sıkıcı” olduğunu kabul etti ve şunları ekledi (Ultimate Guitar tarafından çevrildi):

“Birçok kişi bana, ‘Slip of The Tongue’ albümünde sen çalsaydın nasıl olurdu?’ diye soruyor. Ve onlara, ‘Sin albümünü dinleyin. İşte öyle olurdu.’ diyorum. Bu olay yaşandığı dönemde gerçekten çok, çok can sıkıcıydı. David [Coverdale]’ın John Sykes ile çalışmayı bıraktığında John’un nasıl hissettiğini çok iyi hayal edebiliyorum, albümü kaydetmiş olmasına rağmen turnede yer alamadı çünkü grupta değildi artık.”

“Bu yüzden onun için ne kadar can sıkıcı olduğunu ve muhtemelen hala öyle olduğunu anlıyorum. Aynı zamanda, ‘Sin’ albümüyle insanlara nasıl olacağını gösterebildim. Steve’den tamamen farklı bir tarzım var.”

Başlangıçtaki hayal kırıklığına rağmen Vandenberg, Whitesnake’in turneye başlamasıyla Vai ile yakın arkadaş olduklarını belirtti:

“Tabii ki Steve ve ben o turne sırasında gerçekten iyi arkadaş olduk. Frustrating dönemin ardından, doktorlar ararken ve bilek problemimi çözmeye çalışırken oldu bu. Aynı zamanda şunu fark ettim: ‘Ne kadar can sıkıcı olsa da, Steve Vai gibi biri müziğimi çalıyor, bu büyük bir keyif.’ Eğer kötü bir gitarist olsaydı, sinirden çılgına dönerdim. Ama Steve kendi damgasını vurdu.”

“Ve bence bu, iki farklı tarzın bir araya gelerek harika bir rock albümü oluşturduğu çok ilginç bir albüm haline geldi. Bu yüzden hala onunla gurur duyuyorum.”