Claudio Rocchi (8 Ocak 1951 – 18 Haziran 2013)
Stormy Six kurucu üyesi 2013 yılının 18 Haziran’ında, bugün dünyaya veda etmişti.
Yaşamı ;
Claudio Rocchi (8 Ocak 1951 – 18 Haziran 2013), İtalyan rock müziğin en önemli figürlerinden biri olarak kabul edilen bir şarkıcı, bas gitarist ve radyo sunucusuydu. Özellikle 1960’ların sonu ve 1970’lerin başında öne çıkan Rocchi, progresif rock ve psikedelik rock türlerinin İtalya’daki gelişmesinde öncü rol oynadı.
Milano’da doğan Rocchi, müzik kariyerine 18 yaşında beat müzik gruplarında bas gitarist olarak başladı. 1969’da Stormy Six grubuyla ilk albümünü kaydetti ve kısa sürede dikkatleri üzerine çekti. Aynı yıl, Alberto Salerno’nun desteğiyle solo kariyerine adım attı ve ilk 45’liği “Indiscutibilmente”yi yayınladı.
Rocchi’nin 1970’te çıkan ilk solo albümü “Viaggio”, akustik sounduyla ve Mauro Pagani’nin flüt ve kemanıyla zenginleştirilmiş besteleriyle büyük beğeni topladı. Bu albümdeki “La tua prima luna” şarkısı, Rocchi’nin en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilir ve 1970’lerin gençliğinin kimlik arayışını anlatan bir manifesto olarak yorumlanır.
1971’de “Volo magico n. 1” albümünü yayınlayan Rocchi, bu albümle birlikte progresif rock tarzına geçiş yaptı. Bu albüm, Alberto Camerini’nin de gitarist olarak yer aldığı bir grup müzisyenle kaydedildi ve “La realtà non esiste” gibi unutulmaz şarkılara ev sahipliği yaptı.
Rocchi’nin 1972’deki “La norma del cielo, Volo Magico n. 2” albümü, bir önceki albümün devamı niteliğindeydi ve “Lascia Gesù” ve “L’arancia è un frutto d’acqua” gibi şarkılarla öne çıktı. Aynı yıl, Ornella Vanoni için Genesis’ten “White Mountain” şarkısının İtalyanca versiyonunu yazdı.
1973’te “Essenza” albümünü kaydeden Rocchi, bu albümde doğaçlama ve deneyselliğe daha fazla yer verdi. Albümde Elio D’Anna ve Mino Di Martino gibi müzisyenler de yer aldı.
Rocchi, 1974’te “Il miele dei pianeti, le isole, le api” albümünü yayınladı ve bu albümde Lucio Fabbri ve Lorenzo Vassallo gibi müzisyenlerle birlikte çalıştı. Aynı yıl, ilk Club Tenco festivaline katıldı ve sahnede sıra dışı bir performans sergiledi.
1970’lerin ortalarında Rocchi, “Rocchi” ve “Suoni di frontiera” gibi albümlerle elektronik müzik ve deneysel seslere yöneldi. Bu dönemdeki müzikal tarzı, “Mirage (7 vie per un traffico di informazioni)” gibi eserlerle örneklendi.
1977’de “A fuoco” ve 1979’da “Non ce n’è per nessuno” albümleriyle şarkı formuna geri dönen Rocchi, bu albümlerde daha olgun ve politik bir bakış açısı sundu.
Müzik kariyerinin yanı sıra, Rocchi 1970’lerde ve 1980’lerde çeşitli radyo programları sundu ve 1999’da Nepal’de “The Himalayan Broadcasting Company” adlı bağımsız bir radyo istasyonu kurdu.
2000’li yıllarda Rocchi, müzik kariyerine aktif olarak devam etti ve çeşitli albümler ve filmler için müzikler yaptı. 2012’de Amilcare Rambaldi Ödülü’nü kazandı.
18 Haziran 2013’te 62 yaşında hayatını kaybeden Rocchi, İtalyan rock müziğin en önemli ve özgün figürlerinden biri olarak kabul edilir. Deneysel ve yenilikçi tarzda müziği, şiirsel sözleri ve karizmatik sahne performanslarıyla Rocchi, bir nesil müzisyen ve dinleyiciyi etkilemeyi başardı.
