Chris Doherty – Call Me Jonah, I’m Geppetto

Chris Doherty’nin yeni albümü Call Me Jonah, I’m Geppetto, 17 Ocak 2025’te çıkıyor.

Chris Doherty, 17 Ocak 2025’te yayımlanacak olan yeni albümü Call Me Jonah, I’m Geppetto ile müzikseverlere eşsiz bir deneyim sunmaya hazırlanıyor. Albüm, Doherty’nin kendine has besteleme, düzenleme ve prodüksiyon anlayışını sergiliyor. Ayrıca albümde yer alan şarkılar, Doherty’nin müzikal yolculuğunda keşfettiği yenilikçi unsurları ve derin temaları yansıtıyor.

Albümün her parçası, Doherty’nin yaratıcı dokunuşlarıyla şekilleniyor. Albümdeki şarkılar, kısa ve etkileyici melodilerle dinleyiciyi kendine çekiyor. Chris Doherty’nin bass gitarda yer aldığı albümde, saxofon, gitar, klavye gibi enstrümanlarla da zenginleştirilen her parça, dinleyicilere farklı bir müzikal deneyim sunuyor.

Call Me Jonah, I’m Geppetto albümünün ilginç bir özelliği de, albüm kapağının Chris Doherty tarafından çekilen bir fotoğrafın yapay zeka ile işlenmesiyle oluşturulmuş olması. Fotoğraf, Doherty’nin büyüdüğü kilisenin arka odasında, 1980’lerin sonlarına ait eski bir duvar resmi olarak başlamış. Yapay zeka aracılığıyla, bu fotoğrafa yeni bir renk paleti eklenmiş ve bu renk paleti, Chris’in kızının bir fotoğrafından alınmış.

Albümün bandcamp üzerindeki tanıtım yazısı ;

Caz füzyona bu ikinci adımımı bestelerken ve üretirken, Wise Up, Wee Boy’un yayınlanmasından bu yana hayatımın değişen yönleri üzerine meditasyon yapıyordum. İlk kez bir ebeveyn oldum ve bu da milyonlarca yeni düşünce ve duyguyu ortaya çıkardı. Aylarca açık bir tema bulmaya çalıştıktan sonra, James Anderson’ın (Derry’li şair ve şarkıcı-söz yazarı – aynı zamanda bu albümdeki davulcu!) kitabından bir yaprak aldım ve düşüncelerimi şiire yoğunlaştırmaya çalıştım.

İşte bu şiir, müziğe katmak istediğim temaların çerçevesini oluşturuyor: Ebeveynlikte amaç ve neşe bulmak ve 20’li yaşlarımın tamamını sıvı bir ironi halinde yaşadıktan sonra savunmasız bir samimiyeti kucaklamak. Bu amatör şiiri burada yayınlamak başlı başına savunmasız bir samimiyet eylemi sanırım.

Elbette daha derin sorular var. Kolektif olarak doğaçlanan müzik, bestecinin müzik dışı temalarını nasıl aktarabilir? Ben şahsen bir tür besteci-müzik osmozu olduğuna inanıyorum. Nihayetinde sanırım her albüm, katılan herkesin zaman içindeki bir enstantanesi. Herkes kendine özgü enerjisini ve duygusunu ortaya koyuyor.

Wise Up, Wee Boy, üzerinde doğaçlama yapmak için temel olarak belirli bir vibe yaratmaya odaklanmıştı ve biz de bunu kolektif olarak benimsedik. Call Me Jonah, I’m Geppetto ise çok daha özgür. Ritim bölümü, döngüsel groove’lar yaratmak yerine (çoğunlukla) sürekli bir sohbet halinde. Bu elbette iletişimsizlik, ayak parmaklarına basma (The Hedgehog’s Dilemma) riski taşıyor, ancak sonuçta her müzisyenin kendine özgü sesinin, o anda yaptığımız seçimlerin daha dürüst ve samimi bir temsili ortaya çıkıyor.

Yapısal olarak, parça listesi gevşek bir şekilde kahramanın yolculuğu arketipine dayanıyor. Umarım 6 Aralık’ta gelen ironik başlangıçtan keyif alırsınız. Ardından 17 Ocak’ta bilinmeyene adım atmak, ölmek/dönüşmek ve eve samimiyete dönmek için bana katılın.

Albümdeki Parçalar:

1. Rock ‘n’ Roll on the Dole – 01:24
2. All My Flaws Look Good on Her – 03:57
3. The Hedgehog’s Dilemma
4. Not a Newborn
5. Monstro’s Motel
6. Ay-Va
7. Call Me Jonah, I’m Geppetto
8. More than One Me
9. Content Creator (Satisfied, Pleased, Gratified, Fulfilled)

Grup Üyeleri ve Kullanılan Enstrümanlar:

• Meilana Gillard: Saksafon
• Joseph Leighton: Gitar
• Neil Burns: Klavye
• Chris Doherty: Bas gitar
• James Anderson: Davul, Perküsyon