Ancak O Zaman Emekli Olurum

01/10/2025 los-endos.com 0 Yorum 2 okuma süresi 276 görüntülenme Zakk Wylde

Zakk Wylde, müziği bırakmasının tek nedeninin fiziksel yetersizlik olabileceğini belirterek “Sevdiğin şeyi neden bırakacaksın?” dedi.

“1987-88’de Ozz’a ilk katıldığım zamandan arkadaşlarım var. Hâlâ turnede olmama inanamıyorlar.”

Zakk Wylde, yalnızca fiziksel olarak artık çalamayacak ve turneye çıkamayacak duruma gelirse emekliliği düşüneceğini söyledi. Ünlü gitarist, her gece sahneye çıkabilmeyi “bir lütuf” olarak gördüğünü vurguladı.

Metal dünyasının en tanınan gitaristlerinden biri olan Zakk Wylde, yıllardır Ozzy Osbourne ve Black Label Society ile yaptığı çalışmalar sayesinde sahnede adeta bir simgeye dönüştü. “Karanlıkların Prensi”nin (Ozzy) vefatı, Wylde’ın kariyerinde büyük bir boşluk yaratsa da, ünlü gitaristin enerjisi hâlâ tükenmiş değil.

Rock Feed’e verdiği son röportajda Wylde, işini çok sevdiğini ve mümkünse on yıllar boyunca devam etmek istediğini dile getirdi (Ultimate Guitar transkripsiyonu):

“Bunu seviyorum. Gerçekten, tüm kalbimle seviyorum. 1987-88’de Ozz’a ilk katıldığım zamanlardan arkadaşlarım var, ‘Zakk, hâlâ turnede olmana inanamıyoruz’ diyorlardı. Onlar geri dönüp tiyatroda ses işi yapmaya ya da başka işlere başladılar. ‘Artık yollara dayanamıyordum, her gece kendi yatağımda uyumak istiyordum’ diyorlardı. Benim içinse öyle değil. Oraya vardığımda göreceğim bir köprü gibi.”

Wylde, Rolling Stones örneğini vererek işin özünde paradan çok tutkuyla ilgili olduğunu ekledi:

“Taşlara (The Stones) bakın. Onlar bunu para için yapmıyor. Sadece sevdikleri için yapıyorlar. Keith Richards’a ‘Ne zaman emekli olacaksın?’ diye sorulduğunda, ‘Neyden emekli olacağım ki? Kitap okumayı, kahve içmeyi seviyorsam, bundan emekli olur muyum?’ diyor. Ve bunu çok iyi anlıyorum.”

Wylde için emekliliğin tek kabul edilebilir koşulu, fiziksel olarak artık sahneye çıkamayacak durumda olmak:

“Eğer fiziksel olarak yapamıyorsan… Sporla karşılaştırırsak farklı bir şey. Artık top atamıyorsan, eskisi gibi performans sergileyemiyorsan… Tom Brady gibi ‘Bir yıl daha deneyip bırakacağım’ diyorsun ya da Joe Montana gibi ‘Ben işimi yaptım, artık çıkıyorum’ diyorsun. Ama sonra bir sonraki aşamaya geçiyorsun: antrenör, takım sahibi… Oyunun içinde kalıyorsun.”

Müzikte ise bu dönüm noktası çok daha geç geliyor. Wylde, birçok gitar efsanesinin hâlâ sahnede olduğunu hatırlattı:

“Al Di Meola hâlâ her gece sahnede harikalar yaratıyor, John McLaughlin öyle… Çünkü çalmayı seviyorlar. Ozz’la konuşurken de aynıydı. İlk Sabbath albümü ya da ‘Vol. 4’ hakkında konuşurken ‘Zakk, o kadar uzun zaman önce gibi gelmiyor’ derdi. ‘Miracle Man’in klibini gördüğümde 1988 olduğunu hatırlıyorum. 40 yıl olmuş. 58 yaşındayım ama kendimi çok farklı hissetmiyorum.”

Wylde sözlerini müzik sevgisini ve şükran duygusunu vurgulayarak noktaladı:

“Hâlâ aynı şeylerden keyif alıyorum. Jimmy Page çaldığında hâlâ eskisi kadar harika geliyor. Tony Iommi’yi dinlediğimde de öyle. Fıstık ezmeli reçelli sandviç gibidir; sekiz yaşında da aynıdır, şimdi de. Ben hâlâ bunu seviyorum. Her gece çalmayı seviyorum. Gerçekten şanslı hissediyorum.”