Adamım, Bu Bir Hit

Roger Waters’ın vizyonu, David Gilmour’un klasik solosu ve bir disco ritmi.

Bugün (30 Kasım) 1979’da, tüm zamanların en az Noel ruhuna sahip bir Christmas Number One’ı yayımlandı.

Zil sesleri, Santa, ren geyikleri, hediyeler, mistletoe ya da bebek İsa’dan hiçbir bahsedilmiyor. Bunun yerine, bu yılbaşı hit’inin arka planında, bir disco ritmiyle harmanlanmış anti-otoriteye karşı bir protesto şarkısı bulunuyor. Şarkı, savaş, ölüm, paranoya, ihanet, şöhret ve izolasyon temalı bir rock-opera konsept albümünden alınmıştı.

Ve bu şarkıda çocuk korosu yer alsa da, bu çocuklar “Keşke her gün Noel olsa!” demiyorlardı. Onlar, “Eğitim istemiyoruz! Düşünce kontrolüne karşıyız!” diye bağırıyorlardı. Pink Floyd’un Another Brick In The Wall Part 2 şarkısı, Noel neşesinden tamamen yoksun, bir Christmas Number One’ıydı. Bu şarkı, David Gilmour’un en parlak ve yaratıcı gitar sololarından birini de içeriyordu.

Floyd’un o dönemki kariyerinde, bas gitarist ve vokalist Roger Waters tam anlamıyla direksiyondaydı. The Wall albümünün konseptini tasarlayan Waters, albümdeki her şarkıyı yalnızca üç parça dışında tek başına yazmıştı. Ancak The Wall Waters’ın eseri olsa da, şarkıyı tekli olarak şekillendirmede prodüktör Bob Ezrin’in rolünü kabul etti. Waters, “Harikaydı,” dedi. “Bir işbirlikçiden tam olarak beklediğim şeyi aldım.”