Oliviero Lacagnina / Latte E Miele

Latte E Miele klavyecisi Oliviero Lacagnina 2 Ekim 1951^de bugün dünyaya gelmişti.

Yaşamı ;

Oliviero Lacagnina, 2 Ekim 1951 tarihinde La Spezia’da doğmuş, kariyerine erken yaşta başlayan İtalyan bir bestecidir. Müzik kariyerine çocuk yaşlarda piyano eğitimi alarak adım atan Lacagnina, 1970’lerin başında organist olarak çalışırken aynı dönemde İtalyan progresif rock grubu Latte e Miele’ye klavyeci olarak katılmıştır. Grubun üyesi olarak 1972’de “Passio Secundum Mattheum” ve 1973’te “Papillon” albümlerini çıkarmıştır. Polydor etiketiyle yayımlanan bu albümler, onun sadece performansçı olarak değil, aynı zamanda besteci olarak da yeteneklerini sergilediği çalışmalardır.

Lacagnina, 1976 yılına kadar grup ile birlikte çaldı ve “Aquile e Scoiattoli” albümündeki “Pavana” adlı eseri, kısa süre sonra “A come agricoltura” ve “Agricoltura domani” gibi RAI1’de yayımlanan televizyon programlarına tema müziği oldu. Grubun rock progresif sahnesindeki başarıları onu Van der Graaf Generator gibi gruplarla turnelere çıkarak uluslararası arenada tanınmasını sağladı.

Klasik Eğitime Dönüş ve Film Müziği

1970’lerin sonlarına doğru Lacagnina, klasik müzik eğitimine geri döndü. Bestecilik çalışmalarını Mario Fiorentini ile, piyano eğitimini Martha del Vecchio ile ve orkestra şefliğini Bruno Campanella ile sürdürdü. Aynı dönemde jazz piyanisti olarak Laborinto Jazz Ensemble grubunda çaldı.

1980’lerde Lacagnina, en çok ilgi duyduğu alan olan görsel medya için müzik bestelemeye başladı. Bu süreçte, OARN, Italimpianti, Ansaldo gibi büyük endüstriyel firmalar için müzikler bestelemenin yanı sıra, belgeseller, kısa filmler ve docufilmler için de müzikler yaptı. En dikkat çeken işlerinden biri, 2011 yılında 68. Venedik Bienali’nde gösterilen “Rudolf Jacobs – L’uomo che nacque morendo” adlı docufilmin müziğidir.

Gitar ve Orkestra için Eserler

1990’larda Lacagnina, gitar ve orkestra için eserler bestelemeye odaklandı. Astor Piazzolla’ya adanmış “Concerto Serenata” (1994), “American Portraits” (1998) ve “Musica per un momento” (1999) gibi eserleri, önde gelen gitaristler tarafından çalındı ve kaydedildi. Lacagnina’nın bu dönemdeki eserleri, onun gitar ve yaylılar için yazdığı bestelerle dikkat çekti ve müzikal çeşitliliğini gözler önüne serdi.

Oliviero Lacagnina, kariyeri boyunca geniş bir diskografi oluşturdu. Bunlar arasında en bilinen albümleri:

• 1972 – Passio Secundum Mattheum
• 1973 – Papillon
• 1976 – Aquile e Scoiattoli
• 1999 – American Portraits
• 2006 – Conciertango
• 2012 – Fiori di Loto
• 2020 – Le margherite amano il sole

Lacagnina, 1990’ların sonlarından itibaren belgesel ve film müziklerine yoğunlaştı. Bunlar arasında en önemlileri “5 Terre sopra e sotto il mare”, “Magra, un fiume di vita” ve “Giovanni Enriques – che seppe immaginare il futuro” gibi eserlerdir. Ayrıca 2020 yılında Daniele Ceccarini’nin yönettiği “Le margherite amano il sole” adlı kısa filmin müziğini de bestelemiştir.