Don Airey: ‘Randy Rhoads Sonlara Doğru Mutlu Değildi’

Don Airey, Ozzy Osbourne’un grubundaki Randy Rhoads’un huzursuz son dönemini ve müzikteki etkisini anlattı.

“Konuşmada bir duraksama olursa, küçük taşınabilir televizyonunu çıkarıp çizgi film falan izlemeye başlardı.”

Randy Rhoads’un yaşamı ve elektro gitar konusundaki ustalığı, uzun zamandır rock & roll mitosunun temel taşlarından biri haline gelmiş durumda.

Bu, rock dünyasında sıkça görülen bir hikâye—benzersiz bir yeteneğe sahip bir müzisyen, yıllar boyunca kulüp sahnesinde büyük bir çıkış yakalayamadan mücadele ederken, sonunda hayatının fırsatını yakalar. Randy’nin durumunda ise Ozzy Osbourne’un solo grubuna katılmak başta bir fırsat gibi görünmemişti. Ancak gelecekte Slaughter basçısı olacak olan Dana Strum’ın ısrarlarıyla seçmelere bir kayıt göndermeyi kabul etti. 1980 tarihli “Blizzard of Ozz” ve 1981 tarihli “Diary of a Madman” albümleriyle Randy, rock tarihine geçti.

Kaderin bir cilvesi olarak Randy, 1982 yılında Florida’da meydana gelen trajik uçak kazasında hayatını kaybetti ve geride bıraktığı mirasın ne kadar büyük bir etki yaratacağını göremedi. Ancak Ozzy ile o yıllarda birlikte çalan efsanevi rock klavyecisi Don Airey, 2022 yılında verdiği bir röportajda, Randy’nin grubun son dönemlerinde giderek daha huzursuz hale geldiğini hatırladığını söyledi. Airey, o dönemi Rolling Stone’a şu sözlerle anlattı:

“Sanırım sonlara doğru çok mutlu değildi. İşlerin gidişatından memnun değildi. Ona hep ‘Buna fazla takılma, dostum. 10 yıl sonra bunları hiç düşünmeyeceksin. Gençsin. Hayatta inişler ve çıkışlar, hayal kırıklıkları olur. Bunları aşmalısın.’ diyordum. Ozzy Osbourne grubuyla yolda olmak zordu. Haftada beş ya da altı konser veriliyordu.”

Geçmişteki grup arkadaşının kişiliği hakkında konuşan Airey, o dönem Randy’nin kendine has bir alışkanlığını şöyle anlattı:

“Yanında küçük bir taşınabilir televizyon taşırdı. Konuşmada bir duraksama olursa, onu çıkarıp prize takar ve çizgi film falan izlemeye başlardı.”

Profesyonel ilişkileri hakkında konuşan klavyeci, Randy’nin temelde iyi niyetli biri olmasına rağmen zaman zaman “etkileyici” bir figür gibi görünebildiğini söyledi:

“Eğer Randy, bir şarkının kaydında çaldığım bir şeyi beğenirse kahkaha atardı. O zaman iyi iş çıkardığımı anlardım. Onunla çalışmak gerçekten harikaydı ama aynı zamanda oldukça etkileyici bir figürdü. Ne istediğini biliyordu ve ona karşı koymak zordu.”

Airey, o dönem yaptığı açıklamada Randy’yi hâlâ özlediğini ve onun bulaşıcı kahkahasının kulaklarında yankılandığını dile getirdi:

“Randy’yi her gün düşünüyorum. Onu hâlâ duyabiliyorum. Ozzy ile en son konuştuğumda ona, ‘Onun gitarını hâlâ kafamda duyabiliyorum’ dedim. Kahkahasını da hâlâ duyabiliyorum. Eğer hoşuna giden bir şey olursa o meşhur kahkahasını atardı. Çok bulaşıcı bir kahkahası vardı.”